Komary, meszki

Niemiły, lecz nieunikniony towarzysz podróży zarówno na Mazurach jak i w egzotyce. Ich ukłucie w Polsce skończy się na niemiłym swędzeniu, ale w krajach tropikalnych może prowadzić do zachorowania m.in. na malarię, denga, żółtą gorączkę (przed niektórymi chorobami uchroni nas szczepienie), zaś meszki mogą przenosić onchocerkonozę.

Profilaktycznie należy stosować środki odstraszające owady w postaci  żeli,  sprayu, kremów.

Pomocny bywa też roztwór z sody oczyszczonej (łyżeczka na szklankę). Jedź do lekarza jeśli u dziecka pojawiła się wysoka gorączka lub na ciele widać bardzo dużo śladów ukąszeń.

Kleszcze

Kleszcze spotkać można w lesie, ale też na łąkach, polanach nad rzekami i stawami oraz na obszarach porośniętych paprociami i krzewami. Mogą przenosić groźne choroby takie jak: kleszczowe zapalenie opon mózgowych (są szczepionki przeciw jemu) i boreliozę.

Profilaktyka podobna do tej co w przypadku komarów tzn. należy stosować środki odstraszające  (niektóre mają napisane że są skuteczne też przeciwko kleszczom). Należy pamiętać wybierając się  na spacer po obszarze, gdzie występują kleszcze, aby założyć  długie spodnie, bluzkę z długim rękawem i nakrycie na głowę.

NIGDY nie smaruj kleszcza tłuszczem (masłem, kremem)!

Usuwanie kleszcza najlepiej przeprowadzić pęsetą. Należy go chwycić jak najbliżej skóry i zdecydowanym ruchem pociągnąć w górę. Jeśli pomimo starań fragmenty kleszcza pozostały w ciele należy je usunąć dokładnie a w razie problemów udać się do lekarza. Miejsce po ukąszeniu należy przemyć spirytusem.

Nie wolno kleszczem kręcić, wyciskać ani smarować masłem, tłuszczem, benzyną – zagrożony i zestresowany kleszcz zacznie wypluwać treść swych jelit do rany co zwiększa ryzyko zachorowania.

Odstrasz wroga zapachem!

Owady nie znoszą woni: goździków, eukaliptusa, mięty, pelargonii, listków laurowych, bazylii, lawendy, cytroneli, cedru i… pomidorów.

Człowiek z natury jest istotą społeczną, nazywaną przez niektórych wręcz – istotą stadną. Już Arystoteles pisał: „Aby żyć samemu trzeba być bogiem lub zwierzęciem”. Skąd w ludziach taka potrzeba – bycia z kimś, poczucia czyjejś bliskości, odnalezienia ciepła i bezpieczeństwa w drugim człowieku? Odpowiedź tkwi gdzieś w głębi nas, a z całą pewnością znaczną część tajemnicy odkrywa znane nam słowo „przywiązanie”.

Kobiety od zawsze żyły po to, by kochać, by rodzić, aż wywalczyły sobie prawo do rezygnacji z macierzyństwa. Dziś już nie myśli się, iż kobiety w sprawie rodzenia dzieci nie mają i nie powinny mieć nic do powiedzenia, że istnieją jedynie po to, by rodzić, i wszelkie inne pomysły na życie to podejrzane fanaberie. Mając wybór, muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, czym dla nich jest macierzyństwo. A jest wiele powodów, dla których kobieta decyduje się na dziecko lub z niego rezygnuje.
Macierzyństwo to przyrodzone dziedzictwo kobiety, jednak czasami bywa darem niechcianym, wtedy to pojawia się szereg trudności w życiu takiej matki.
Niezależnie od tego czy macierzyństwo było zaplanowane czy wynikło w najbardziej nieoczekiwanym momencie to należy pamiętać iż bycie matką to największa nagroda jaką kobieta może otrzymać od życia. Nie oznacza to jednak, iż kobieta-matka to bardziej kobieta niż kobieta-nie matka. Często uważa się, że tak, jednak w rzeczywistości kwestia kobiecości i macierzyństwa nie daje się sprowadzić do liczby urodzonych dzieci.

Bycie matką to nie rozrywka, to ciężka praca wykonywana przez znaczną część kobiet z większą lub mniejszą wprawą, zaangażowaniem i satysfakcją. Jak każda inna praca daje okazję do wzlotów i upadków. Ktoś kiedyś rzekł: „Macierzyństwo to gra, w której tak naprawdę nie wiadomo kiedy zdobędzie się puchar”. Jednak w obrazie macierzyństwa udanego pojawia się druga postać osoby dorosłej – ojciec dziecka, a co się dzieje gdy go zabraknie…?

Macierzyństwo jest szalenie trudnym zadaniem. Czasem – odcinając od świata towarzyskiego i zawodowego – sprowadza jeszcze większą samotność. Decyzja o podjęciu tego zadania w pojedynkę, bez wsparcia ojca dziecka, może się okazać podcinaniem gałęzi, na której się siedzi. W każdym razie ryzyko jest duże. No i która samotna matka zdoła się uśmiechnąć, gdy już usłyszy zadane w końcu pytanie: „Gdzie tata?”, „Dlaczego tatuś z nami nie mieszka?”. Zadając sobie pytanie dlaczego odpowiedzialność macierzyńska ma zawsze ogromny wymiar niezależnie od tego czy jest się matką samotną czy też matką ze szczęśliwym ojcem dziecka odpowiedź tkwi gdzieś głęboko w naszych matczynych sercach, bo tam rodzi się matczyna miłość.

* Rosną następne ząbki; są to górne przyśrodkowe jedynki;

* Dalszy postęp w rozwoju ruchowym: dziecko leżąc na brzuszku próbuje pełzać. Położona przed nim zabawka jest dostateczną zachętą. Wyciąga rękę, ale nie może jej schwycić, bo przesuwa się do tyłu. Do tej pory maluch umiał pełzać okrężnie, poruszał się tak jak wskazówki zegara. Teraz może przemieszczać się do tyłu;

* Siedzi samo krótko, niepewnie, podpiera się rączkami;
ˇ stoi pewnie kiedy podtrzymujesz je pod pachami, żywo przy tym podskakując („sprężynuje”)z wielkim zapałem;

* Chwyta 2 przedmioty w 2 ręce, Bawi się uderzając zabawką w stół lub brzeg łóżeczka. Uderzanie o podłoże jest ulubioną czynnością malucha;
ˇ Do tej pory maluch nie potrafił zgarniać pokarmu z łyżeczki, jej zawartość trzeba było wlewać do buzi. Obecnie dziecko zgarnia pokarm wargami, (przestaje ssać łyżeczkę);

* Samo wychodzi z inicjatywą nawiązania kontaktu z otoczeniem. Wyraźnie reaguje na swoje imię i emocjonalny kontekst, w jakim jest wypowiadane;

* Wesoło reaguje na swoje odbicie w lustrze i bada je z uwagą.
Uwielbia zabawy w „a ku-ku”, śmieje się radośnie, głośno;

* Zaczyna mieć „swoje zdanie”, np. odpycha się od dorosłego rączkami, gdy nie chce być przytulone.

Karol
(Karol)

8 miesiąc

* Dziecko w pozycji siedzącej sprawnie obraca się wokół własnej osi, wyciąga nie tylko rękę, ale całe ciało w kierunku czegoś interesującego. Często potrafi już samodzielnie siadać, choć nie może długo utrzymać prostych pleców;

* Podtrzymywane pod paszkami próbuje stać, ale biodra pozostają zgięte. Nadal radośnie „sprężynuje”;

* Nabywa umiejętności rzucania – śledzi wyrzucone przedmioty;

* Pociąga za ubranie, sprawdza co masz w kieszeni;

* W jego gaworzeniu pojawiają się już proste „słowa” – tak zwane gaworzenie wielosylabowe;

* Można je już nauczyć klaskania w dłonie i machania ręką „pa-pa”. W ten sposób dziecko kojarzy słowa z gestem i sytuacją, (np. gdy ktoś odchodzi, matka mówi zrób „pa-pa” i maluch żegna wychodzącego);

* Prawie stale coś „mówi” do siebie, jakby komentowało, co widzi, co robi, co mu się przydarza; wyraża zdziwienie, zachwyt, („Oo!”), dumę, poczucie siły, radość, strach;

* Interesuje się czynnościami wykonywanymi przez dorosłych i używanymi przez nich przedmiotami.

Karol
(Karol)

9 miesiąc

* Samodzielnie siada z pozycji leżącej na boku lub podczas raczkowania*;

* Trzymając się czegoś potrafi samo stanąć;

* Zaczyna rozumieć, że mniejszy przedmiot może znajdować się w większym, (nie traktuje klocka i wiaderka jako jednej całości). Umożliwia mu to orientację w przestrzeni, (góra, dół, pod, nad i wreszcie w środku);

* Gaworzy aby zwrócić na siebie uwagę dorosłych;

* Wzrasta zainteresowanie cichymi dźwiękami, maluch potrafi nasłuchiwać, interesować się szeptem;

* Manipuluje przedmiotami: wyjmuje z dużego przedmiotu mały, ale wkładając mały przedmiot; do dużego nie wypuszcza go z ręki;

* Początek zabaw naśladowczych np. „idzie rak nieborak”.

*nie wszystkie dzieci raczkują

10 miesiąc

* Stąpa bokiem trzymając się poręczy. Samo siada i bez trudu utrzymuje tę pozycję przez dłuższy czas;

* Stojąc przenosi ciężar ciała z jednej stopy na drugą, czasem podnosi jedną nogę. Jest to ważna umiejętność przygotowująca do chodzenia
ˇ naśladuje proste czynności i wykonuje je na polecenie, (np. „pa, pa”, „kosi, kosi”);

* Rozumie zakaz;

* Świadomie powtarza sylaby, ( ba-ba, gu-gu, ma-ma itp.);

* Dalszy postęp we współpracy obu rąk, np. małe przedmioty wkłada do pojemnika trzymanego w drugiej ręce (do tej pory zawartość pojemnika wysypywał na zewnątrz);

* Ważnym motorem wykonywania czynności staje się – obok płynącej z tego przyjemności – możliwość uzyskania aprobaty dorosłych. Matka zachwycająca się dokonaniami dziecka pobudza jego rozwój. Dziecko bardzo pragnie być pochwalone i gotowe jest do powtarzania wielu czynności w zamian za pogłaskanie, przytulenie, pocałowanie.

11 miesiąc

* Chodzi do przodu prowadzone za rękę;

* Wkłada, wyjmuje i wysypuje małe przedmioty z dużych, precyzyjnie posługuje się przedmiotami. Potrafi długo utrzymać uwagę na jednej czynności lub przedmiocie. Patrzy na piłeczkę, obracając ją na wszystkie strony;

* Kojarzy i zapamiętuje przedmiot z jego nazwą, czasem umie pokazać, gdzie lala ma oko, lub nazwać psa na obrazku, naśladując szczekanie;

* Maluch w specyficzny dla siebie sposób śpiewa, gdy słyszy muzykę;

* Dziecko siedzi pewnie, dowolnie długo, samo stoi;

* Potrafi samodzielnie jeść jabłko, biszkopt, próbuje pić z filiżanki trzymanej przez mamę, (chce ją podtrzymywać);

12 miesiąc

* Niespełna 40% dzieci potrafi samodzielnie przejść kilka kroków podczas swych pierwszych urodzin*;

* Burzy wieżę z klocków ustawioną przez dorosłego;

* Wymawia ze zrozumieniem pierwsze słowa;

* Bez najmniejszego wahania rozpoznaje wszystkich domowników. Okazuje i zaspokaja swoją potrzebę bliskości, wyciągając rączki i spontanicznie przytulając się do swoich najbliższych;

* Lubi być samodzielne, czasem protestuje, gdy jest karmione lub ubierane. Mimo że nie dorosło do tych czynności, chce je wykonywać;

* Jedne dzieci mają dość gęste włoski, inne delikatne, w niewielkiej ilości. Kolor włosów większości maluchów jest jasny, co nie oznacza, że taki pozostanie;

*niektóre niemowlęta stawiają pierwsze kroki już w 10 miesiącu

Noworodek śpi płytko, przesypia prawie całą dobę. Budzi się tylko, żeby jeść lub krzykiem wyrazić swoje mało zrozumiałe problemy. Mimo że sen dziecka nie jest głęboki, zwykły domowy hałas nie powoduje obudzenia.

Oddechy noworodka są szybkie, serce również szybko bije

Silnie reaguje na dotyk, kontaktuje się z otoczeniem poprzez skórę. Dlatego uspokaja się, gdy jest brany na ręce, głaskany, przytulany.

Leżąc na wznak przechyla głowę w jedną lub drugą stronę, nie potrafi ustawiać jej symetrycznie, macha energicznie nogami. Leżąc na brzuchu unosi głowę na krótki czas, tylko tyle, by przekręcić ją z boku na bok.

Przejawia liczne odruchy wrodzone, jak np. odruch ssania, połykania, chwytania, pełzania, podpórkowy, chodu automatycznego i wiele innych.

Odruch chwytania – dotknięcie otwartej dłoni lub stopy powoduje silne zaciśnięcie paluszków; odruch pełzania leżąc na brzuszku reaguje przesunięciem do przodu na delikatne uciśnięcie stóp;
Odruch podpórkowy – dziecko trzymane pod paszkami, postawione na twardym podłożu automatycznie prostuje nóżki; odruch chodu automatycznego – gdy dziecko podtrzymywane pod paszkami, dotknie stopami podłoża, zaczyna kroczyć. Te wszystkie odruchy będą stopniowo zanikać. W ich miejsce pojawi się celowe, zamierzone działanie.

noworodek.jpg

(Noworodek – Karol)

1 miesiąc

* Leżąc na wznak przechyla głowę w jedną lub drugą stronę, nie potrafi ustawiać jej symetrycznie, macha energicznie nogami. Leżąc na brzuchu unosi głowę na krótki czas, tylko tyle, by przekręcić ją z boku na bok;

* Zatrzymuje wzrok na ludzkiej twarzy;

* W pierwszym miesiącu życia ustala się rytm snu i czuwania, a także pory karmienia.

Karol – 2 tygodnie

(Karol)

2 miesiąc

* Położone na brzuszku unosi głowę i utrzymuje przez około 20 sekund;

* Podtrzymywane w pozycji siedzącej utrzymuje główkę chwiejnie wyprostowaną;

* Stara się utrzymać chwilę przedmiot włożony do dłoni;

* Leżąc na plecach z lekko uchylonymi ustami zaczyna wydawać dźwięki przypominające samogłoski „a” lub „e”;

* Pojawia się pierwszy uśmiech;

* Zaczyna wodzić wzrokiem za twarzą matki, rzadziej za przesuwającym się przedmiotem, ale jeszcze nie odwraca główki;

* Czasem na materacyku można znaleźć włoski. Wypadną one wszystkie, co najmniej 2 razy w ciągu roku. Jest to naturalna wymiana owłosienia. Włoski wypadają niemal jednocześnie, (maluch staje się łysy) lub sukcesywnie.

Nicola i Karol

(Nikola i Karol ur. w tym samym dniu)

3 miesiąc

* Stopniowo zanikają odruchy noworodkowe: automatycznego chodu, pełzania, obejmowania, odruch chwytny, podpórkowy. Już nie za każdym razem można je wywołać. Zmniejsza się też napięcie mięśniowe, dłonie często są otwarte;

* Leżąc na brzuchu dziecko podnosi wysoko głowę i ramiona. Może dość długo pozostać w tej pozycji;

* W położeniu na brzuszku miednica dziecka przylega do podłoża – dziecko przyjmuje pozycję żabki;

* Podtrzymywane w pozycji siedzącej utrzymuje głowę z lekkim pochyleniem do przodu – często podrzuca głowę;

* Śledzi znikające przedmioty;

* Reaguje ogólnym ożywieniem na kontakty z ludźmi – „grucha”, uśmiecha się (nawet głośno).

* Wyłaniają się fazy snu i czuwania. Szczególnie dotyczy to nocy;

* Ujawnia pewne indywidualne upodobania, np. jak długo lubi skupiać uwagę na jednym przedmiocie, jak szybko się męczy, nudzi, zasypia, czy woli ciszę, czy też dużo wrażeń. Maluch od urodzenia jest indywidualnością. W tym miesiącu jego „ja” staje się widoczne.

Karol z matką

(Karol z matką)

4 miesiąc

* Położone na brzuszku zupełnie pewnie i na długo unosi głowę i klatkę piersiową, opierając się na przedramionach; próbuje też w tej pozycji unieść rączki, jednocześnie prężąc nóżki – wówczas przy energicznych ruchach buja się na brzuszku jak kołyska;

* Uniesione w górę nie opiera się już nóżkami, podkurcza je;

* Celowo wyciąga rączkę, a czasem obie rączki do grzechotki, jednocześnie otwiera buzię, w której chce ulokować grzechotkę. Chwyta całą dłonią bez użycia kciuka, który zwykle pozostaje w środku dłoni;

* Śmieje się głośno i grucha gdy coś do niego mówisz;

* Wydaje dźwięki powstające przez wypuszczanie powietrza przez zaciśnięte wargi – „w”, „f”, „th”, „s”. Jest to przygotowywanie strun głosowych, warg i języka do zamierzonego wypowiadania sylab.

Karol

(Karol)

5 miesiąc

* Dzięki coraz mocniejszym mięśniom tułowia i nóg potrafi:

* położone na plecach, wygiąć kręgosłup i zrobić „mostek”, wspierając się na głowie i nogach;

* obracać się z pleców na boki;

* współdziałać przy podciąganiu do siedzenia, podkurczając nogi, ręce i głowę;

* w pozycji na brzuchu opierać się na dłoniach, czasem też utrzymywać ciężar ciała tylko na jednej ręce, by drugą sięgnąć po grzechotkę w przód lub w górę – wtedy może się niechcący przekręcić na plecy, (nie celowo);

* uniesione w górę pręży nogi, szukając podłoża. Gdy do niego dotknie, opiera się podwiniętymi paluszkami, (nie całą stopą).

* Chwyta niepewnie przedmioty przy zetknięciu, często występuje tak zwany ruch „zamiatania”;

* Zauważa coraz subtelniejsze dźwięki, radośnie reaguje na znajome głosy;

* Gaworzy przy zabawie. Niektóre maluchy wydają mniej dźwięków niż w poprzednim miesiącu, inne głośno gaworzą, śmieją się, piszczą zmieniając ton. Pojawiają się sylaby „ghee”, „ra”, „da”.

6 miesiąc

* Czasem przed pojawieniem się pierwszego ząbka na dolnych dziąsłach można zauważyć jasne lub sine wzniesienia. Wyrzynanie się pierwszych zębów zazwyczaj nie jest bolesne, chociaż mogą mu towarzyszyć przykre objawy. Dziecko bywa rozdrażnione, chce coś gryźć, żuć, niespokojnie ssie;

* Niektóre niemowlęta próbują samodzielnie siedzieć, jeszcze ze zgiętym kręgosłupem. Nie potrafią samodzielnie siadać;

* Sięga i chwyta pewnie po przedmioty, próbuje przekładać je z ręki do ręki;

* Uśmiech pojawia się natychmiast wobec znanych osób, natomiast wobec obcych maluch zachowuje dużą ostrożność, czasem reaguje płaczem;

* eżąc na pleckach lubi bawić się palcami u nóg, chwyta ręką stopy;

* Gaworzy i wydaje dźwięki sylabowe;

* Wśród niemowląt w tym wieku obserwuje się, w granicach normalnego rozwoju, ogromne zróżnicowanie jego tempa i toru. Zazwyczaj dziecko posiada część z omówionych tu umiejętności w stopniu zawansowanym, a innych w ogóle nie posiada. Tempo rozwoju poszczególnych funkcji niewiele ma wspólnego z późniejszą sprawnością, np. jeśli dziecko późno zaczęło siadać nie oznacza, że gdy dorośnie będzie safandułą.

Karol

(Karol)

MAMO NIE ĆPAJ!!!

Większość ciężarnych nic nie wie o negatywnym wpływie na płód nadużywanych substancji. Pośrednie ryzyko dla narkomanek w ciąży stanowi niewłaściwy sposób odżywiania, choroby przenoszone drogą płciową, zbyt późne zgłaszanie się do lekarza. Zagrożenie dla płodu i matki wiąże się ściśle z dożylnym przyjmowaniem opiatów i w konsekwencji z zakażeniem HBV, HIV, infekcją bakteryjną itp. Bezpośredni wpływ amfetaminy na przebieg ciąży i porodu wynika ze zwężenia naczyń krwionośnych i w efekcie dochodzi do przedwczesnego odklejenia łożyska, zahamowania wewnątrzmacicznego wzrostu płodu, zapalenia błon płodowych, obumarcia płodu. Nagłe odstawienie używanych dotychczas opiatów u kobiet ciężarnych jest niebezpieczne i również może zakończyć się obumarciem wewnątrzmacicznym lub zamartwicą płodu.

Objawy głodu narkotycznego obserwuje się u 75 – 20% noworodków urodzonych przez matki uzależnione od heroiny. Po urodzeniu dzieci te trzeba stopniowo detoksykować. Włączenie zastępczej terapii metadonem podczas ciąży jest bezpieczne, tak samo jak karmienie piersią.

UWAGA!!! Rozmowa z kobietą ciężarną – uzależnioną ma zazwyczaj większe znaczenie niż wręczanie ulotek i broszur. Lekarz – położnik powinien pomyśleć o skierowaniu matki i dziecka do specjalistycznych ośrodków leczących uzależnienia, a wszechstronna pomoc psychologiczna i socjalna będzie procentować lepszym kontaktem matki z dzieckiem i poprawnym rozwojem noworodka.

Nadużywanie środków odurzających jest poważnym problemem zarówno dla pojedynczych osób, jak i dla całego społeczeństwa.

MAMO NIE PIJ!!!

Picie alkoholu w czasie ciąży zwiększa ryzyko poronienia, porodu przedwczesnego czy też wewnątrzmacicznego obumarcia płodu. Każda dawka alkoholu przyjęta przez kobietę ciężarną może niekorzystnie wpłynąć na płód. Alkohol przedostaje się do płodu poprzez łożysko i nie ulega metabolizmowi, gdyż płód nie posiada odpowiednio wykształconych enzymów odpowiedzialnych za jego trawienie.

Picie przez matkę podczas ciąży powoduje u dziecka narażonego na kontakt z alkoholem wiele różnych skutków, między innymi:

* nadaktywność i problemy z koncentracją uwagi, deficyty w uczeniu się i pamięci, problemy z rozwojem społecznym i emocjonalnym.

Najpoważniejszym skutkiem picia przez ciężarną matkę jest alkoholowy zespół płodowy (fetal alkohol syndrom – FAS). U dzieci z FAS występują:

* charakterystyczny zespół deformacji twarzy, zahamowanie wzrostu, znaczące problemy z uczeniem się i/lub zachowaniem.

Jednak dzieci narażone w okresie prenatalnym na kontakt z mniejszą ilością alkoholu też mogą mieć problemy z uczeniem się i zachowaniem. Nie został więc ustalony próg, poniżej którego nie pojawiają się żadne uszkodzenia płodu. Z tego powodu, zgodnie z rekomendacjami ministra zdrowia, dla kobiet w ciąży najbezpieczniej jest zachować abstynencję.

Pamiętajmy, ze matka karmiąca też nie powinna spożywać alkoholu, ponieważ wszelkie substancje są przenoszone do pokarmu.

MAMO NIE PAL!!!

Kobieta paląca tytoń w ciąży powoduje, że:

* płód w jej łonie jest w stanie przewlekłego niedotlenienia,

* mogą wystąpić zaburzenia w układzie sercowo-naczyniowym,

* wzrasta ryzyko urodzenia dziecka z niską urodzeniową masą ciała,

* wzrasta ryzyko okołourodzeniowej śmierci noworodka,

* wzrasta ryzyko pojawienia się wad wrodzonych

Sprawiasz, że Twoje dziecko nie otrzymuje wystarczającej ilości tlenu, który jest mu niezbędny do prawidłowego rozwoju i wzrostu. Młode, bezbronne życie jest zmuszone do kontaktu z 4000 substancji chemicznych, w tym 40 rakotwórczymi zawartymi w dymie tytoniowym. Dziecko rodzi się znacznie mniejsze i podatniejsze na choroby wieku niemowlęcego i wczesnodziecięcego w porównaniu z dziećmi, których mamy nie palą. Pamiętaj, że istnieje zależność: im więcej papierosów palisz, tym mniejsza będzie waga nowo narodzonego dziecka, i tym słabiej będzie przygotowane do życia.

Najbardziej negatywnie na rozwój płodu wpływa zwłaszcza palenie w ostatnich 2 miesiącach ciąży.
Matka paląca po porodzie i jednocześnie karmiąca dziecko piersią sprawia iż do pokarmu jest przekazywane wiele trujących substancji z dymu tytoniowego.

* Niebezpieczeństwo dla dziecka nie kończy się wraz z porodem. Rodzice palący papierosy narażają swoje dziecko na niebezpieczeństwo. Dzieci oddychają dużo szybciej niż dorośli i przez to wdychają więcej zanieczyszczonego powietrza.

* Dzieci, których rodzice palą tytoń, a u których zaobserwowano alergie czy astmę, gorzej się rozwijają.

* Boczny strumień dymu powstający w wyniku spalania się papierosa zawiera więcej szkodliwych substancji chemicznych niż ten, którym bezpośrednio zaciąga się palacz – zawiera więcej substancji smolistych i tlenku węgla. W rezultacie Twoje dziecko pali więcej niż sam palacz!

* Jeżeli Twoje dziecko ma skłonności do kolek, mogą one przebiegać w cięższej postaci, gdy palisz papierosy.

* Zespół nagłej śmierci noworodka, objawiający się tym, że dzieci nagle umierają podczas snu, dużo częściej zdarza się dzieciom, których matki palą papierosy (pamiętaj też, aby dziecko nie spało na brzuszku).

* Dzieci, które przebywają w zadymionym pomieszczeniu są o wiele bardziej markotne, gorzej śpią, nie chcą jeść, mają zaparcia i częściej wymiotują.

* Twoje dziecko może dwa razy częściej chorować na różnego rodzaju przeziębienia i kaszel niż dziecko rodziców niepalących.

* Mleko matki palącej ma m.in. mniej witaminy C niż mleko matek niepalących.

* Dzieci osób, które palą tytoń są bardziej podatne na infekcje uszu niż dzieci osób niepalących.

* Nikotyna zawarta w dymie tytoniowym sprawia, że serce Twojego dziecka bije dużo szybciej niż powinno, a ciśnienie krwi jest podwyższone.

* Przebywanie w zadymionym środowisku zmniejsza szansę na to, aby płuca Twojego dziecka funkcjonowały prawidłowo. Oznacza to, że Twoje dziecko częściej będzie zapadało na zapalenie oskrzeli lub zapalenie płuc.

* Dzieci, u których zaobserwowano alergie czy astmę gorzej przechodzą te choroby, gdy ich rodzice palą tytoń, gdyż dym tytoniowy powoduje podrażnienia układu oddechowego.

* Z najnowszych badań naukowych wynika, że narażenie dziecka na dym tytoniowy może mieć poważne konsekwencje zdrowotne także w przyszłości, w wieku dojrzałym.

Daj swojemu dziecku więcej możliwości.

Nie paląc zwiększasz szansę na to, że Twoje dziecko urodzi się silne i zdrowe, a także nie będzie paliło w przyszłości papierosów.

Podczas pierwszych 3 miesięcy ciąży organizm potrzebuje mniej niż 300 dodatkowych kalorii dziennie (chyba, że nadrabiasz deficyty masy). W późniejszym okresie ciąży gdy metabolizm jest przyspieszony zapotrzebowanie wzrasta – organizm potrzebuje więcej niż 300 kalorii na dzień. Jeżeli będziesz przestrzegać kilku podstawowych zasad odżywiania, nic nie zaszkodzi Tobie ani Twojemu dziecku.

Ważne jest, aby podczas ciąży przyjmować odpowiednia ilość białka, ponieważ tworzą komórki nowego dziecka. Ich niedobór lub nadmiar w organizmie, może spowodować, że dziecko będzie mniejsze niż normalnie. Zalecana dawka spożycia dla kobiet ciężarnych to 50 – 75g na dzień. Nie więcej niż 1/3 spożywanego białka powinna być pochodzenia zwierzęcego (mleko, jaja, mięso ryb). Dużo białka zawierają ziarna soi (aż 37%), fasola groch, soczewica (23%), chude mięso (16%-20%), jaja (13%), ser (10-35%) i zboża (7-12%).

Bardzo ważne jest dostarczanie organizmowi odpowiedniej ilości wapnia. Pierwiastek ten niezbędny jest w kościach i zębach. Płód potrzebuje go do prawidłowego rozwoju mięśni serca i rozwijającym się nerwom, w procesie krzepliwości krwi oraz aktywności enzymów. Przeciętne zapotrzebowanie dzienne to około 800mg, u kobiet w ostatnim trymestrze ciąży to około 1200mg dziennie. Pokarmy zawierające dużą ilość wapnia to: sardynki, sery, jogurty, kefiry oraz chleb z pełnego ziarna. Należy również pamiętać, że cennym źródłem tego pierwiastka jest mleko.

Witamina A występują głównie w produktach zwierzęcych. Spełnia bardzo ważną rolę w organizmie. Jest niezbędna w procesie widzenia reguluje procesy tworzenia nowych komórek, a więc jest konieczna do uzyskania odpowiedniego wzrostu, zapewnia prawidłową czynność tkanki nabłonkowej skóry i błon śluzowych, zapobiega zakażeniom przewodu pokarmowego, dróg oddechowych, dróg moczowych, dróg rodnych, skóry, rogowacenia skóry. Wzmacnia układ immunologiczny – utrzymuje sprawność grasicy – wpływa na zwiększone wytwarzania ciał odpornościowych krwi – białych krwinek.
Dzienne zapotrzebowanie na witaminę A wynosi dla kobiety ciężarnej 1250ug/h, a dla karmiącej 1600g/h. Głównym źródłem witaminy A są produkty pochodzenia: pełnotłuste mleko, masło, śmietana, sery, żółtka jaj, boćwina, cykoria, dynia, marchew, papryka, pietruszka natka, szczaw, szczypior, szpinak, koncentrat pomidorowy 30%, morele suszone, sok marchwiowy, soki wielowarzywne.

Witamina C (kwas askorbinowy) potrzebna jest do powstawania tkanki łącznej, leczeniu ran i wielu innych procesów metabolicznych. Płód potrzebuje ją do prawidłowego wzrostu tkanek, a dzięki tej witaminie wspomagane jest również wchłanianie żelaza i innych składników odżywczych. Ze względu na to, iż kwas askorbinowy nie jest magazynowany w organizmie, trzeba go dostarczać regularnie. Zapotrzebowanie dziennie u kobiet ciężarnych wynosi około 80mg.
Witamina C znajduje się przede wszystkim w owocach cytrusowych (np. kiwi, pomarańcza), pomidorach, strączkach papryki, zielonych warzywach liściastych, ziemniakach.

Witamina D (kalcyferol, cholekalcyferol) jest niezbędna w metabolizmie wapnia i fosforu oraz w procesach tworzenia i resorbcji kości. Zalecana dawka spożycia przez kobiety ciężarne kalcyferolu to 400j.m. Witamina ta występuje przede wszystkim w rybach, jajkach, maśle. Można ją także spożywać w postaci leku, którym jest również tran, ale trzeba pamiętać o przyjmowaniu odpowiedniej ilości.

Żelazo jest nieodzownym składnikiem hemoglobiny czerwonych ciałek krwi. Dla płodu jest niezbędny do budowy tkanek (przede wszystkim czerwonych ciałek krwi). Zalecana dawka spożycia żelaza dla kobiet ciężarnych to od 2 do 5 mg dziennie. Pamiętajmy, że w zwykłych warunkach organizm przyswaja tylko od ok. 5% do 10% żelaza zawartego w pokarmach. Pierwiastek ten zawarty jest w chudym czerwonym mięsie, drobiu lub cielęcinie.
Zapotrzebowanie dzienne możesz pokryć również spożywając odpowiednia ilość słonych śledzi, lub ziarna sezamowego, lub prosa, lub nasion soi.

Węglowodany pomagają w prawidłowym trawieniu oraz odpowiedniej pracy przewodu pokarmowego. Zawarte są prawie wyłącznie w produktach spożywczych pochodzenia roślinnego. Źródłem węglowodanów są różne rodzaje grubych kasz (np. gryczana, perłowa) jak również płatki owsiane, fasola, soi, warzywa i świeże owoce.

Dzięki błonnikowi możesz uniknąć zaparć oraz tworzeniu się hemoroidów. Duża ilość błonnika zawarta jest w świeżych owocach, warzywach, czarnej fasoli.

Niezbędnym składnikiem przy powstawaniu czerwonych ciałek krwi jest kwas foliowy. Dzienne zapotrzebowanie u kobiet ciężarnych to około 0,4mg (dwukrotnie większe od zalecanej podstawowej dawki). Kwas foliowy przyjmuje się w postaci farmakologicznej (wcześniej uzgadniając odpowiednią dawkę z lekarzem) oraz w postaci naturalnej. Zapotrzebowanie na kwas foliowy można pokryć spożywając odpowiednie ilości szpinaku, kopru włoskiego, szparagów, oraz chleba z pełnego ziarna.

Podczas ciąży powinnaś przyjmować dodatkowo 200 do 250ml płynów. Płód potrzebuje ich, bo większość jego ciała stanowi woda. Dodatkowe płyny pomogą Ci w utrzymaniu miękkości skóry, zmniejszają prawdopodobieństwo zaparć oraz oczyszczają ciało z toksyn i zbędnych produktów.

Na koniec warto wspomnieć o kwasach tłuszczowych, które zawarte są w rybach. Kwasy te pomagają w prawidłowym rozwoju mózgu i oczu dziecka. Również kontrolują odpowiednią ilość cholesterolu w organizmie.

Ze statystyk wynika ,że: Na Podlasiu nastoletnie matki mają najczęściej szesnaście, siedemnaście lat. Rzadziej piętnaście. Ale trafiają się też pacjentki czternastoletnie. W ubiegłym roku, w całym kraju ponad pięćdziesięcioro dzieci urodziły czternastolatki.

Tak jest na całym świecie…

11 letnia dziewczynka, która trafiła do szpitala w Charkowie . Była wtedy w ósmym miesiącu ciąży. Lekarze obawiali się porodu przedwczesnego, wszystko zakończyło się pomyślnie i najmłodsza matka Ukrainy urodziła syna.

Choć lekarze liczyli na poród drogą naturalną przyjście dziecka na świat odbyło się metodą cięcia cesarskiego. Chłopczyk urodził się zdrowy i ważył prawie 4 kilogramy. Natomiast młoda mama czuje się dobrze.

Dzieci nieletnich matek są zagrożone poważnymi i długotrwałymi problemami w wielu zakresach życia: niepowodzeniami w szkole, ubóstwem, chorobami fizycznymi i psychicznymi. Również matkę mogą czekać poważne tego typu problemy. Na ogół ciężarna nastolatka i jej rodzina reaguje gniewem, poczuciem winy i zaprzeczeniem. Jeżeli ojcem jest również nieletni, prawdopodobnie analogiczne problemy przezywa się w jego rodzinie.

Młode matki z reguły nie szukają pomocy lekarskiej i przez to narażają się na podwyższone ryzyko powikłań w przebiegu ciąży i porodu. Tymczasem nieletnia przyszła matka szczególnie potrzebuje pomocy i zrozumienia, troskliwej opieki medycznej oraz doinformowania. Powinna wiedzieć o właściwym odżywianiu, zagrożeniach infekcjami, szkodliwości niektórych leków oraz możliwych komplikacjach ciąży. Od pierwszych tygodni ciąży nastolatka musi być pod stałą opieka lekarska. Niekiedy reakcja emocjonalna i/lub zaburzenia psychiczne wymagają porady psychiatrycznej.

W każdym przypadku niechcianej ciąży nastoletnia matka i ojciec (i ich rodzice) powinni uzyskać pełną informacje, jakie opcje postępowania są możliwe, nie wyłączając aborcji i adopcji. Specjalny system pomocy dla nieletnich rodziców i ich rodzin, którego elementem byłyby także konsultacje u psychiatry dziecięco-młodzieżowego, powinien przewidywać opiekę w okresie ciąży i porodu oraz konsultacje i wsparcie, gdy przyjdzie pora na podejmowanie decyzji o zatrzymaniu dziecka lub oddaniu go do adopcji.

Oczywiście to jest szokujące dla naszej pociechy. Rodzice winni traktować swoje dziecko jak honorowego gościa. Przecież nie paradują nago przed gośćmi! Dziecko nagość rodziców odbiera jako piękno urzekające, tak że przy nich czuje się nędzne. Dzieci będące świadkami nagości rodziców nie widzą samych siebie i nie czują, ze one mają prawo do posiadania ciała. Rozwija się w nich poczucie niższości. Zatem niech rodzice zachowują się w domu w obecności dziecka jak dorośli na plaży.

Całowanie się i pocałunki.

Dzieci bardzo wcześnie rozumieją, że rodzice pozwalają sobie na poufałości całując się. Doskonale wiedzą, że nie mogą pozwolić sobie w porównaniu do dorosłych na takie zachowanie. I to właśnie tu już zaczynają się poznawać różnice pomiędzy sobą a dorosłymi. Jednak mimo to rodzice powinni dziecku uświadomić mówiąc:
„gdy będziesz miał(a) żonę (męża), to będziesz tak robić” Oczywiście nie mam na myśli zmuszania dziecka do oglądania takiego spektaklu, bowiem jest to zupełnie niepotrzebne.
Co zrobić gdy dziecko poprosi o taki sam buziak jaki dostaje np. mamusia od taty?
Należy wtedy dziecko pocałować w policzek i wytłumaczyć mu różnice mówiąc mu np.: „ Ciebie całuje tak, ponieważ jesteś moim dzieckiem i dostajesz pocałunek matczyny, a mamusia jako żona dostaje innego buziaka, który jest symbolem miłości partnerskiej” lub” To jest moja żona i nie całuje jej jak syna”

Czy współżyć w pokoju, gdzie śpi dziecko?

Nie! Dlaczego? Otóż mimo to, że dziecko już od najmłodszych lat wiele rozumie, może dostać urazu zbudziwszy się w nocy i przypadkiem zostać świadkiem scen erotycznych. Dziecko może odebrać negatywnie taką sytuację, jako znęcanie się partnerów nad sobą. Dlatego drodzy rodzice jako odpowiedzialne osoby za swoje dziecko nie dopuśćmy do takich sytuacji w życiu naszego dziecka.