Kodeks pracy przewiduje wiele uprawnień związanych z ochroną rodzicielstwa. Nie tylko matka może korzystać z takich uprawnień ale również pracujący ojciec, który wychowuje dziecko. Ojciec jest uprawniony nie tylko do urlopu macierzyńskiego ale i urlopu wychowawczego i korzysta przy tym z takiej samej ochrony zatrudnienia jak matka dziecka. Co do opieki nad dzieckiem do 14 roku życia, to ojciec ma takie samo prawo jak matka ( 2 dni wolne, płatne). Natomiast gdy opiekuje się dzieckiem poniżej 4 roku życia, zatrudnianie go w warunkach pracy uznawanych za uciążliwe może nastąpić tylko za zgodą pracownika. Taka zgoda dotyczy również wydłużenia czasu pracy ponad ośmiogodzinną normę. Należy pamiętać, że pracownika wychowującego dziecko do ukończenia przez nie 4 roku życia nie wolno bez jego zgody:

• zatrudniać w godzinach nadliczbowych,
• zatrudniać w porze nocnej,
• zatrudniać w systemie przerywanego czasu pracy,
• delegować poza stałe miejsce pracy,
• zatrudniać powyżej 8 godzin w równoważnym systemie czasu pracy, przy pracy w ruchu ciągłym, w skróconym tygodniu pracy oraz w systemie pracy weekendowej

Ojciec ma urlop macierzyński.

Warunkiem by ojciec otrzymał urlop macierzyński, który jest częścią niewykorzystanego urlopu przez matkę (pracownica, po wykorzystaniu po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu macierzyńskiego, ma prawo zrezygnować z jego pozostałej części), jest zajmowanie się przez niego wychowywaniem dziecka. Gdy taka sytuacja ma miejsce, pracownica zgłasza pracodawcy pisemny wniosek w sprawie rezygnacji z części urlopu macierzyńskiego, najpóźniej na 7 dni przed przystąpieniem do pracy. Wówczas dodatkowo musi dołączyć zaświadczenie pracodawcy ojca wychowującego dziecko, potwierdzające termin rozpoczęcia przez niego urlopu macierzyńskiego, wskazany w jego wniosku o udzielenie urlopu. Ważne jest też to, że termin ten musi przypadać bezpośrednio po terminie rezygnacji z części urlopu macierzyńskiego przez matkę.

Ojciec wychowujący dziecko ma prawo do:

• pozostałej części urlopu macierzyńskiego w razie rezygnacji matki, po wykorzystaniu przez nią po porodzie co najmniej 14 tygodni urlopu,
• urlopu na warunkach urlopu macierzyńskiego, jeżeli przyjął on dziecko na wychowanie i wystąpił z wnioskiem do sądu opiekuńczego o jego przysposobienie.
• niewykorzystanej części urlopu macierzyńskiego z powodu zgonu pracownicy,

Ojciec na wychowawczym

Nie jest tak źle ponieważ ojciec dziecka ma także prawo do urlopu wychowawczego, jeżeli legitymuje się co najmniej sześciomiesięcznym zatrudnieniem, do którego wlicza się poprzednie okresy zatrudnienia. Urlop ten udzielany jest w wymiarze do 3 lat w celu sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez nie 4 roku życia. Pracownik mający wymagany staż, bez względu na to, czy korzystał z urlopu wychowawczego na zasadach określonych wyżej, może skorzystać z urlopu wychowawczego w wymiarze do 3 lat, nie dłużej jednak niż do ukończenia przez dziecko 18 roku życia, jeżeli z powodu stanu zdrowia potwierdzonego orzeczeniem o niepełnosprawności lub stopniu niepełnosprawności dziecko wymaga jego osobistej opieki. Pracownik składa w tym celu pisemny wniosek na dwa tygodnie przed planowanym terminem rozpoczęcia tego urlopu.

PRZYKŁAD:

Jakub stara się o opiekę nad dzieckiem. Czy ją dostanie, skoro Magda jego żona nie pracuje?

Oczywiście, że otrzyma on 2 dni wolnego jeśli ich dziecko nie ukończyło 14 lat. 2 dni opieki nad dzieckiem pracownik otrzymuje bez względu czy drugi rodzic pracuje czy nie.

Czy ojciec dziecka ma prawo do urlopu macierzyńskiego, niezależnie od tego, czy rzeczywiście zajmuje się wychowaniem dziecka?

Z urlopu macierzyńskiego, czyli sprawowania osobistej opieki nad małym dzieckiem może tylko korzystać ojciec, który ma faktyczną możliwość sprawowania takiej opieki nad dzieckiem. Warunku tego nie będzie z pewnością spełniać ojciec, którego władza rodzicielska została zawieszona albo który władzy tej został pozbawiony przez sąd. Podobnie będzie sytuacja wyglądała w przypadku ojca, który nie może sprawować opieki nad dzieckiem ponieważ przebywa poza miejscem zamieszkania lub poza granicami kraju.

Niemowlę nie płacze bez powodu. Zawsze domaga się czegoś poprzez płacz nie koniecznie jest mu zimno czy jest głodne, być może domaga się snu. Należy pamiętać że regularność karmienia wiąże się z regularnym snem dziecka, dlatego powinno się tego przestrzegać. Z czasem dziecko samo będzie wydłużać czas pomiędzy posiłkami i skracać czas snu. Roczne dziecko już przesypia cała noc budząc się rankiem na posiłek, po czym w okolicach południa zasypia na godzinę lub dwie.
Wystarczający przyrost masy ciała

Noworodki w pierwszych dniach tracą na wadze, lecz po 3-5 dniach waga powraca do wyjściowej. Rodzice martwią się często niepotrzebnie wstępna utratą masy wagi. Jednak u noworodka w pierwszych dobach jest to naturalne zjawisko. Przychodzi moment kiedy noworodek zaczyna gwałtownie przybierać na wadze i nadrabiać zwłokę. Niemowlęta karmione piersią potrzebują więcej czasu na odzyskanie wagi, ponieważ przed upływem 4-5 dnia pokarm matki nie jest wystarczająco bogaty i nie ma go wystarczająco dużo. Nie oznacza to, że należy wprowadzić mieszanki rezygnując karmienia naturalnego.
Jaki powinien być przyrost masy ciała?

Należy pamiętać ,że mały noworodek szybciej przybiera na wadze niż duże, które rzadziej podwajają swoją wagę po miesiącach. Przeciętna waga niemowlęcia to nieco powyżej 3200g przy urodzeniu i 7400g po upływie 5 miesięcy. Dlatego można określić, że przeciętnie niemowlę podwaja swoją wagę w okolicy 5 miesiąca życia.

W poniższej tabeli jest podany schemat przeciętnie rosnącej wagi masy ciała u niemowląt. Dziecko im starsze tym mniej przybywa na wadze. Zdarza się, że dziecko nie przybiera na wadze, ponieważ ból spowodowany ząbkowaniem odbiera mu apetyt( okolice4-7miesiąca). Nie należy wówczas panikować a zgłosić się do lekarza po odpowiedni żel dla maluchów na tę dolegliwość.

Niemowlęta nie są jednakowymi istotkami. Każde niemowlę jest indywidualistą. Dlatego nie panikujmy jeśli dziecko koleżanki przybiera szybciej na wadze niż nasze, zwłaszcza jeśli nie grymasi i jest pełne radości. Powyżej została podana przeciętna waga noworodka, ale często zdarzają się narodziny dzieci o większej wadze i wzroście. (Karol bohater z naszej witryny zaszczycił swoją mamę wagą 4300g i 59 cm, waga spadała również w pierwszych 4 dobach przy wypisie miał 4200g.)
Łykanie powietrza podczas ssania

Wszystkie niemowlęta niezależnie czy są karmione piersią czy butelką podczas ssania połykają trochę powietrza. Gromadzi się ono w żołądku w formie pęcherzyka co sprawia, że niemowlę przestaje ssać nawet jeśli się jeszcze nie najadło. Aby dziecko pozbyło się powietrza wystarczy posadzić je na kolanach i masować mu brzuszek lub podtrzymać w pozycji pionowej opierając główkę na naszym ramieniu, delikatnie masując i poklepując środek pleców. Niektóre niemowlęta mogą mieć objawy kolki, dlatego ważne jest przestrzeganie tego by ułatwić dziecku pozbycia się zalegającego powietrza po każdym posiłku.

Koszulki – są różne rodzaje koszulek wciągane przez głowę zapinane na zatrzaski na ramieniu, u dołu (body) lub bez zapięcia. Najwygodniejsze są zapinane na ramieniu gdyż dziecko małe ma bardzo lejące przez ręce ciało. Zazwyczaj koszulki z krótkim rękawkiem wystarczają chyba, że w mieszkaniu jest słabe ogrzewanie wówczas przyda się flanelowa. Koszulki powinny być większe ( rozm. na 6 mies.), ponieważ rozmiar dla noworodków jest niepraktyczny. Dla wygody warto mieć 5-6 sztuk.

Kaftaniki – koszulki z długim rękawkiem zapinane z przodu. Mogą być noszone jako strój wizytowy na podkoszulkę. Warto mieć 4- 5 sztuk na dobry początek.

Śpiochy, pajace – używane do spania a także jako strój dzienny. Mają różne zapięcia na ramionach lub u dołu ( zatrzaski, guziczki, suwaki). Dla niemowlęcia można kupować rozmiar większy, ale nie tak by dziecko plątało sobie nóżki. Śpioszki i pajace są wykonywane z różnych grubości tkanin, co pomaga w dobraniu ubioru na każdą okazję. ( 5-7 sztuk).

Czapeczki – warto kupić kilka bawełnianych czapeczek, pamiętając by dokładnie zasłaniały uszy dziecka. Wełniana czapeczka będzie przydatna wówczas, gdy pogoda dorosłego zmusi do założenia płaszcza. Kapelusiki i chusty są dla troszkę starszych dzieci (ok. 6 mies.)

Sweterki – mimo iż maluszek nie często bywa poza domem w pierwszych tygodniach, gdy na zewnątrz jest chłodno warto mieć sweterek. Najlepiej zapinany na zatrzaski z przodu, ponieważ będzie wygodny do zakładania i ściągania.

Ubranko na spacery w chłodne dni – śpiwór z kapturem zapinany na suwak lub kombinezon ze stópkami.

Pieluchy – W modzie są tzw. pampersy, jednak będą potrzebne pieluchy z tetry i flanelowe, które są przydatne przy ulewaniu, a także można je zastosować jako prześcieradełka do wózka. Jednak jeśli zdecydujecie się na używanie tylko pieluch tetrowych musicie nabyć ok. sześć tuzinów ( raczej wystarczy). Takie wyjście jest tańsze i bardziej ekologiczne , ale czasochłonne.

Skarpetki i rękawiczki dla niemowląt w pierwszych miesiącach nie są potrzebne. Sukieneczki również powinny zaczekać do półrocza dziecka.

Waciki – są przydatne do przemywania oczu i okolic pępka ( nie pocieramy bezpośrednio pępuszka).
Myjka – myjki dla najmłodszych są zazwyczaj w postaci gąbek obszytych w pokrowiec z frotté
Kosmetyki dla niemowląt – kupujemy kosmetyki tylko z atestem i z dobrą datą ważności przeznaczone do higieny niemowląt. W kolekcji kosmetyków naszej pociechy powinna być oliwka, zasypka, krem, mydło. Musimy pamiętać o pielęgnacji paznokci dlatego, należy zakupić nożyczki dla niemowląt, również dostępne w sklepach i aptekach.

Fotelik – najlepiej fotelik samochodowy kupić jak najszybciej, by móc bezpiecznie malucha przewieźć ze szpitala do domu. Na początek dla dziecka kupujemy samochodowy leżaczek. Dziecko o wadze od 9 kg do 20 kg będzie potrzebowało już fotelika. Do wyboru jest wiele fotelików różnych firm. Fotelik samochodowy musi posiadać atest.
Torba na pieluchy – jest przydatna podczas spacerów. Taka torba powinna zawierać przegródki na oliwkę, chusteczki nawilżane, maść, na butelkę
Gruszka do nosa – jest niezbędna dla niemowlęcia, gdyż małe dziecko nie potrafi siąkać noska, a nie jest bezpieczne dopuszczenie zalegania wydzieliny w nosku.
Termometr może być doodbytniczy lub zwykły, przy czym należy pamiętać o odjęciu 5 kresek mierząc termometrem zwykłym temperaturę dziecku.
Wózek – sprawę wyboru wózka należy przedyskutować razem, ponieważ ceny są różne i wyposażenia coraz to bogatsze. Wiele osób zwraca na kolor, kształt a nawet na to czy koła są pompowane. Wózek musi być na początku głęboki, dlatego najlepiej kupić wielofunkcyjny by mieć z głowy spacerówkę w kolejnym sezonie.

Ojciec i matka – dwie najbliższe sobie i dzieciom osoby – są dla swoich potomków nie tylko dawcami życia. Podejmując trud wychowania dzieci, czyli prowadzenia ich przez lata aż do uzyskania pełnej dojrzałości, biorą na siebie odpowiedzialność za ich wszechstronny rozwój i jakość egzystencji. Matkom i macierzyństwu poświęcono wiele tomów wierszy, artykułów i rozpraw naukowych, a gdzie jest miejsce dla ojca? Obraz ojca pozostaje w cieniu dlaczego? Bycie ojcem nie kończy się w chwili poczęcia. Ojciec również odgrywa ogromną rolę już w czasie ciąży jak i zaraz po urodzeniu dziecka. Dlaczego się o tym nie mówi? Pozostaje tylko odpowiedź , iż to matkę stawia się na pierwszym planie zasłaniając się faktem, że to Ona dziecko nosi 9 miesięcy pod sercem.
Wzorzec ojca

Każdy człowiek przejawia skłonność do powielania zachowań, sposobów reagowania swoich rodziców, co szczególnie wyraźnie widać w różnych sytuacjach wychowawczych. Dotyczy to zachowań zarówno pozytywnych jak i negatywnych. Mężczyzna oczekujący narodzin swojego dziecka, czy też już pełniący funkcję ojca, nie ucieknie przed tą rzeczywistością. Dlatego powinien zadać sobie pytania: „Kim był (jest) mój tata?” , „Jak traktował mnie, gdy byłem małym chłopcem?”, „Jakie były jego relacje z mamą?”. Jeśli ojciec będzie traktował pracę jako zło konieczne, dziecko nigdy nie nauczy się szacunku dla pracy. Chodzi tu zarazem o respekt dla pracy wykonanej w domu przez poszczególnych członków rodziny, jak i o poszanowanie dla pracy zawodowej, wykonywanej poza domem. Żaden zawód nie może być deprecjonowany. Głównie ojciec powinien nauczyć swoje dzieci szacunku dla własnej pracy, dla pracy innych ludzi.

Ojciec jest dla dziecka wzorem mężczyzny, męża. Jako świetni obserwatorzy, maluchy potrafią dostrzec jakość relacji małżeńskich między tatą i mamą. Jeśli tatuś jest czuły i dobry dla syna lub córki, ale w stosunku do matki okazuje szorstkość, oschłość, poniża ją – nie będzie wiarygodny w oczach dzieci. W takiej rodzinie nie będą one do końca szczęśliwe, radosne i beztroskie.

Bardzo trudno jest pokonać w sobie schemat zachowań utrwalonych przez lata, nawet gdy przynosi ból, problemy i nieporozumienia. Gdy pojawią się problemy związane z wiekiem dojrzewania, syn czy córka nie przyjdą z nimi do ojca. Poszukają pomocy u obcych ludzi – kolegów, szefów nieformalnych grup lub uciekną w świat ułudy (narkotyki, alkohol). Może wówczas dojść do kolizji z prawem.

Nie ulega wątpliwości, że podstawą zbudowania bliskiej więzi między tatą i dziećmi jest czas, który wspólnie spędzają. Ojciec wciąż zapracowany, robiący karierę zawodową i wiecznie nieobecny albo tak zmęczony po pracy, że już nie ma ochoty na zajmowanie się synem, czy córką, nie może liczyć na podziw w oczach dzieci. One chcą być z tatą. Zagrać z nim w piłkę, wykonać wspólnie jakąś pracę, opowiedzieć o swoich kłopotach. Bardzo ważne jest by dziecko nie pozostawało samo ze swoimi kłopotami. Dzieci również je mają i nie są dla nich one takie błahe jakby się dla nas rodziców wydawało. Każde dziecko będzie szukało pomocy z boku, jeśli nie uzyska jej w domu rodzinnym. Nie koniecznie znajdzie dobrą pomocną dłoń.

Pierwszym wysiłkiem wychowawczym jest realny kontakt ojca z niemowlęciem. Kobieta nie powinna odsuwać swego męża od dziecka, lecz ułatwić mu budowanie głębokiej i trwałej więzi z nim. W dalszych latach ojciec dostosowuje formy oddziaływania do płci i wieku dziecka. Inne są potrzeby i oczekiwania ze strony syna, a inne ze strony córki.

Dzieci potrzebują i oczekują pogłębionego kontaktu z ojcem. A jest on możliwy tylko wtedy, gdy tata jest szczery, otwarty i komunikatywny. Rozmawiając z dzieckiem, można poprzestać na zewnętrznych ogólnikach, można też otworzyć swoje wnętrze, podzielić się przeżyciami, przemyśleniami, opowiedzieć o sukcesach i porażkach. Tylko taka wymiana zdań, uczuć jest prawdziwie konstruktywna – buduje więź i stwarza warunki do rewanżu w postaci otwarcia i szczerości dziecka wobec ojca. Nie chodzi o to, aby tata obwiniał się, użalał nad sobą, obarczał dziecko swymi problemami, lecz aby potrafił przyznać się do błędów, przeprosić, pokazać, że jest człowiekiem czującym, przeżywającym boleśnie porażki i cieszącym się z pokonania trudności. Ta otwartość potrzebna jest obu stronom.
Ojciec i syn

Dziecko od najmłodszych lat życia „rejestruje” wszystko to, co dzieje się w jego otoczeniu. Chłopiec, przeżywający swój kontakt z ojcem, nieświadomie przejmuje jego sposób bycia, reagowania, spojrzenia na świat. A zatem każdy tata, wychowujący swego syna, ma okazję dostrzec w nim pewną część siebie (nie tylko w aspekcie fizycznym, ale też psychicznym, emocjonalnym).

Istotnym elementem w kształtowaniu więzi między ojcem i synem są ich wzajemne oczekiwania. Dzieci w wieku przedszkolnym i szkolnym chcą: „Aby tatuś był w domu, zabierał nas na spacery, wycieczki, do kina, żeby pograł w piłkę czy zagrał w grę planszową”. One naprawdę potrzebują kontaktu z ojcem. Dzięki temu mogą doświadczać ojcowskiej miłości i – co bardzo ważne – synowie mają okazję czuć się mężczyznami w czasie wspólnego naprawiania samochodu czy górskiej wyprawy. Właśnie wtedy „uczą się” męskości, odwagi, podziwiają ojca, staje się on autorytetem.

Syn oczekuje od taty potwierdzenia swojej wartości i ważności, nie tylko wtedy, gdy osiąga sukcesy, ale również w przypadku porażek. Wielu ojców ma trudności w wyrażaniu miłości wobec swoich synów (może dlatego, że sami tego nie doświadczyli). Chłopcom jednak jest to niezwykle potrzebne. Pomaga im to budować obraz siebie jako kogoś wyjątkowego, kochanego, wartościowego.

Wraz z wiekiem oczekiwania synów wobec ojców zmieniają się. Pewien młody mężczyzna opowiadał o swoim ojcu: „Gdy byłem mały, zawsze mogłem na niego liczyć. Pomagał mi we wszystkim. Czułem się kochany i szczęśliwy. Teraz – kiedy mam poważne problemy – chciałbym, aby pomógł mi jak mężczyzna mężczyźnie.” Ojcem jest się przez całe życie dziecka, a miłość ojcowska musi dojrzewać, ewoluować. Dorastającemu chłopcu nie wystarczy poklepanie po ramieniu i stwierdzenie „będzie dobrze”. Oczekuje on konstruktywnych rozwiązań, wspólnej analizy problemu, męskiego spojrzenia na rzeczywistość.

Podstawowym zadaniem ojca wobec syna jest wychowanie go na dojrzałego, odpowiedzialnego i zdolnego do miłości mężczyznę, a najlepszym sposobem osiągnięcia tego celu jest własny przykład. Dlatego pracę nad dzieckiem trzeba zacząć od siebie w taki sposób, by efektem był kochający syn szanujący swoją rodzinę.
ojciec i córka

Ojciec jest wzorem mężczyzny dla swoich dzieci. Jeśli ma córkę, jego odpowiedzialność za typ męski, jaki prezentuje, wzrasta znacząco, bowiem związek córki z tatusiem jest szczególny, jedyny w swoim rodzaju. Przede wszystkim ojciec to pierwszy mężczyzna w życiu dziewczynki (w sensie emocjonalnym i psychologicznym). Jest on uosobieniem męskości. Wkraczając w dorosłe życie, będzie porównywała z nim każdego mężczyznę, który okaże jej względy.

Dziewczynka – wrażliwa, uczuciowa, delikatna – w szczególny sposób oczekuje miłości i afirmacji ze strony taty. Istotne jest, aby już jako niemowlę była przytulana, noszona, głaskana przez ojca. Dotyk męskich dłoni (pełnych miłości) da jej poczucie bezpieczeństwa. Typowy jest widok kilkuletniej córki, wdrapującej się na kolana taty. Oczekuje ona przytulenia, pocałunku, mocnego ojcowskiego uścisku. Ojcowie różnie reagują na te objawy czułości. Córka przytulana przez ojca, znajdująca w nim oparcie, schronienie, obronę buduje w swej psychice obraz siebie jako osoby wartościowej, potrzebnej, silnej wewnętrznie, zdolnej do radzenia sobie z problemami. Co więcej – to właśnie tata uczy ją akceptacji dla jej kobiecości. Wystarczą tu proste słowa i gesty: „Bardzo ładnie dziś wyglądasz, masz śliczną sukienkę”, a jeśli – z okazji urodzin – córeczka dostanie od niego bukiet róż, będzie najszczęśliwszą kobietą na ziemi. Nie dziwmy się, jeśli taka panienka (w wieku 5-6 lat) zapyta: „Tatusiu, jak urosnę, ożenisz się ze mną?”

Obserwując kontakty taty z mamą, córka uczy się zachowań, postaw w relacjach damsko -męskich. Będzie jej to szczególnie potrzebne w dorosłym życiu. Josh McDowell i Norm Wakefield piszą: „Zdolność kobiety do nawiązywania więzi uczuciowej i, co za tym idzie, do udanego związku z mężczyzną, jest bezpośrednio związana z jej stosunkiem do ojca.” Autorzy proponują zabawny, ale wartościowy sposób wprowadzania nastolatki w świat dorosłych – mianowicie zaproszenie na „randkę” (bez podtekstu erotycznego). Jeśli ojciec zaprosi swoją córkę (13-14 letnią) do kawiarni, kupi jej kwiaty, będzie przy tym elegancki, kulturalny, a potem powie: „Tak właśnie powinien cię traktować chłopiec, który będzie starać się o Twoje względy”, to można mieć nadzieję, że ta panna odrzuci wszystkich brutalnych, agresywnych kolegów, którzy chcieliby ją wykorzystać. Poza tym – mając wątpliwości – zwróci się z prośbą o radę do prawdziwego mężczyzny – swojego ojca.

Dziewczynki, które nigdy nie zaznały ojcowskiej czułości, nie usłyszały pochwały, mają często w okresie dorastania ogromne problemy z właściwym stosunkiem do mężczyzn. Smutne historie wielu młodych dziewcząt oczekujących dziecka, porzuconych, tułających się po domach samotnych matek, są tego dowodem. Większość z nich w wieku 13-15 lat bez wahania oddała się przypadkowo spotkanemu mężczyźnie, tylko dlatego, że ją przytulił, pogłaskał po głowie i wypowiedział słowa: „Kocham Cię Najdroższa”. One nigdy nie usłyszały tego od swoich ojców. Córka nie obdarzona czułością przez tatę, będzie jej szukała u innych mężczyzn, którzy chętnie to wykorzystają Ilu dramatów można by uniknąć, gdyby ojcowie chcieli okazać tę miłość swoim córkom!
Rola ojca w rodzinie

W obecnych czasach rola ojca w rodzinie bywa niedoceniana, wręcz bagatelizowana. A obecność mężczyzny jest dziecku niezwykle potrzebna. Stanowi ważny element wspomagający harmonijny rozwój chłopców i dziewczynek. Jeśli dziecko wychowywane jest przez samotną matkę, to rolę męskiego wzoru może pełnić dziadek, wujek, starszy brat (oczywiście nie zastąpią oni ojca w sposób doskonały). Ważne, aby byli dostępni i obecni.

Ciemiączko – wielkość ciemiączka bywa różna. U młodych rodziców ciemiączko wywołuje strach. Niektóre ciemiączka zarastają już po 9 miesiącach, ale są i takie które dopiero po 2 latach. Nie ma się czym martwić. Przy oświetleniu można zauważyć jak ciemiączko pulsuje, jest to normalna reakcja.

Pępek – po 2-3 tygodniach po porodzie kikut wysycha i odpada. Pozostaje ranka, która nie wymaga opatrunku, lecz czystości. Należy zwracać uwagę by rana się nie zabrudziła i by nie ropiała. Od momentu odpadnięcia kikuta noworodek może być kapany. Po kąpieli ranę osuszamy delikatnie wacikiem lub ręczniczkiem. Nie należy wpadać w panikę gdy pojawi się niewielkie krwawienie lub sączenie, gdyż jest to normalny proces podczas gojenia. Rany pępkowej nie wolno przykrywa pieluszką. Natomiast jeśli wokół rany zauważymy zaczerwienienie należy skontaktować się z lekarzem.

Prącie – napletek fałd skórny na żołędzi prącia, u noworodka całkowicie ją zakrywa. Pozostaje tylko otwór wystarczająco duży by dziecko swobodnie oddawało mocz, a jednocześnie tak mały by stanowić ochronę ujścia cewki moczowej przed rumieniem pieluszkowym. Wraz z wzrostem dziecka napletek samoistnie oddziela się od żołędzi. U wszystkich chłopców proces ten trwa różnie raz dłużej raz krócej. Pielęgnacja prącia jest ważna nie bez względu czy chłopiec został obrzezany czy nie. Należy przy każdej kąpieli myć prącie chłopcu, nie robiąc nic szczególnego z napletkiem. Należy o tym pamiętać, gdyż codzienne mycie prącia, nawet bez odciągania napletka, wystarczy by utrzymać je w czystości i zapobiec infekcjom. Natomiast jeśli chłopiec przeszedł zabieg obrzezania, w okresie gojenia się rany należy często zmieniać pieluszkę. W czasie gojenia się rany trzeba ściśle przestrzegać zaleceń lekarza.

Ubranie zazwyczaj niemowlęta w przesadnej trosce rodziców są ubierane za ciepło. Należy przyjąć zasadę, ze ubieramy je tak jak siebie by nie przesadzać z ilościami nakładanych warstw ubranek. Należy obserwować dziecko czy ma wypieki na buźce( za gorąco), czy ma ciepłe dłonie (nie marznie). Starannie dobrana czapeczka wkładana dziecku podczas snu na spacerze powinna mieć luźne wiązanie by dziecko oddychało z łatwością. Przy małym dziecku zawsze powinno się mieć ubranie zastępcze zależy od pogody tzn. Jeśli wychodzimy w pogodny dzień zabierzmy do wózka sweterek, gdyz nie można przewidzieć na 100% pogody.

Sen – na temat snu wspomnieliśmy już w artykule pt. Sen. Jednak jeśli chodzi o niemowlęta na ogół sypiają one od karmienia do karmienia( tak jest przez pierwsze miesiące). Starsze niemowlęta sypiają mniej (najpierw skracają sen późnym popołudniem). Każde dziecko wyrabia sobie indywidualne nawyki w tym zakresie, dlatego bardzo dużą rolę odgrywamy my rodzice. Należy przyzwyczaić dziecko do snu po posiłku i starać się kłaść dziecko spać o tych samych porach. Ważne jest spróbować by dziecko spało dłużej wczesnym rankiem lub samo zabawiło się przez chwilę. Takie postępowanie ułatwi wam funkcjonowanie. Pamiętajmy, ze po 6 miesiącach jeśli to możliwe niemowlę przenosimy z pokoju rodziców.
Jak okrywać śpiące niemowlę?

Gdy małe dziecko zasypia w stosunkowo chłodnym pokoju (16-20 °C) wówczas należy je przykryć kołderką lub kocem z akrylu. Najodpowiedniejsze będzie dziecko położyć w śpiworku wtedy będziemy pewni, że się nie wykopie jak spod kołderki. W ciepłym pokoju (powyżej 22°C) wystarczy dziecko przykryć bawełnianą tkaniną. Podobnie jak z ubieraniem nie należy dziecka przegrzewać.

Butelki – są dostępne o różnych pojemnościach (110g, 170g, 225g, 250g) szklane lub z tworzywa, atestowane. Butelki będą wam potrzebne nawet jeśli niemowlę karmione będzie piersią.
Smoczki – dostępne w sklepach i aptekach o różnych rozmiarach i kształtach dopasowane do wymagań dziecka. Dziś zazwyczaj smoczki mają gotowe dziurki. Smoczki z dodatkiem silikonu są droższe, lecz nie niszczą się tak szybko jak inne.
Śliniaczki – można zakupić lub wykonać samemu, Najlepiej mieć 4 sztuki.

Można dodatkowo zaopatrzyć się w podgrzewacz do butelek , litrowy pojemnik z podziałką i mikser do mielenia mięsa i warzyw. Jednak te przedmioty są dodatkiem do wyżej wymienionych.