Ostatnie trzy doby tego tygodnia: Wielki Czwartek (wieczór), Wielki Piątek, Wielka Sobota i Niedziela Zmartwychwstania znane są jako Triduum Paschalne (Triduum Paschale). W chrześcijaństwie wprawdzie każda niedziela jest pamiątką zmartwychwstania Chrystusa, ale Niedziela Zmartwychwstania jest z nich najbardziej uroczysta.

Niedziela Wielkanocna (nazywana też Wielką Niedzielą, Niedzielą Zmartwychwstania Pańskiego, I Niedzielą Wielkanocną) – pierwszy dzień świąt wielkanocnych. Jest to również ostatni dzień Triduum Paschalnego, liczonego według kalendarza żydowskiego od wieczora Wielkiego Czwartku do wieczornych nieszporów* w Niedzielę.Z obchodami świąt wielkanocnych związanych jest wiele zwyczajów ludowych (z których część wywodzi się ze starosłowiańskiego święta Jarego): śniadanie wielkanocne, pisanki, święconki, śmigus-dyngus, dziady śmigustne, Rękawka, Emaus, walatka, z kurkiem po dyngusie, Siuda Baba, wieszanie Judasza, pogrzeb żuru i śledzia, pucheroki, palma wielkanocna, Jezusek Palmowy.
W obecnych czasach pokarmy mogą święcić kapłani, diakon, akolici oraz lektorzy (którzy przyjęli posługę lektoratu w stopniu do święceń kapłańskich i są alumnami wyższych seminariów duchownych).

W koszyczku wielkanocnym nie może przede wszystkim zabraknąć jajek (symboli nowego życia), w postaci kolorowych pisanek, kraszanek; baranka (dawniej formowanego z masła[8] lub ciasta) w specjalnych formach, później cukrowego i z chorągiewką z napisem Alleluja, obecnie często z czekolady, a symbolizującego zmartwychwstanie Jezusa Chrystusa; soli (która miała chronić przed zepsuciem). Poświęcić należy również: chleb, wędlinę, chrzan, pieprz, ciasta świąteczne (pascha, lub paska, niem. Osterbrot; nl. Paasbrood, wł. pane votivo). Koszyczek, najczęściej z wikliny, przystraja się listkami bukszpanu.

*Nieszpory (łac., vesperae od vesper – wieczór) – w Kościele katolickim przedostatnia część modlitwy brewiarzowej, odmawiana w porze wieczornej

Mało kto o tym święcie wie i mało ludzi o nim pamięta. 10 marca jest zarezerwowany tylko dla mężczyzn, bowiem to właśnie dziś prawdziwi Panowie obchodzą swoje święto. Zdecydowanie więcej osób uznaje jednak Dzień Chłopaka przypadający w ostatni dzień września, jako okazję na obdarowanie upominkami swoich partnerów oraz kolegów. Marzec nadal pozostaje silnym miesiącem kobiet.

Większość mężczyzn nie przywiązuje uwagi do znaczenia takich uroczystości i dni, bowiem nie zależy im na upominkach, prezentach i niespodziankach. Twierdzą, że to kobiety lubią kwiaty, czekoladki, prezenciki, a „silniejszej płci” nie jest to do niczego potrzebne. Ponadto Panowie skapitulowali uważając, że każde męskie święto przegrywa z damskim i jest przez nie przytłoczone. Dzień Ojca przegrywa z Dniem Matki, Dzień Chłopaka z Dniem Kobiet, nawet Dzień Babci jest radośniejszy niż Dzień Dziadka.

Początki Międzynarodowego Dnia Kobiet wywodzą się z ruchów robotniczych w Ameryce Północnej i Europie. Pierwsze obchody Narodowego Dnia Kobiet odbyły się 28 lutego 1909 r. w Stanach Zjednoczonych. Zapoczątkowane zostały one przez Socjalistyczną Partię Ameryki dla upamiętnienia odbywającego się rok wcześniej nowojorskiego strajku pracownic przemysłu odzieżowego, przeciwko złym warunkom pracy.

W 1910 roku Międzynarodówka Socjalistyczna w Kopenhadze ustanowiła obchodzony na całym świecie Dzień Kobiet, który służyć miał krzewieniu idei praw kobiet oraz budowaniu społecznego wsparcia dla powszechnych praw wyborczych dla kobiet.

Dzień Kobiet jest obecnie oficjalnym świętem w Albanii, Algierii, Armenii, Azerbejdżanie, Białorusi, Bośni i Hercegowinie, Brazylii, Burkina Faso, Kamerunie, Chinach, Kubie, Włoszech, Laosie, Kazachstanie, Kirgistanie, Macedonii, Mołdawii, Mongolii, Czarnogórze, Polsce, Rumunii, Rosji, Serbii, Tadżykistanie, Ukrainie, Uzbekistanie, Wietnamie i Zambii. Mężczyźni wręczają wtedy znajomym kobietom – matkom, żonom, partnerkom, koleżankom kwiaty i drobne podarunki. W niektórych krajach (jak Rumunia) dzień ten jest równoważny z dniem matki, podczas którego dzieci ofiarują drobne prezenty swoim matkom i babciom.
We Włoszech, kobiety obdarowywane są gałązkami akacji srebrzystej. Akacje srebrzyste i czekolada są także najczęstszym prezentem w Rosji.
W Bośni i Hercegowinie, Bułgarii, Brazylii, Chorwacji, Czarnogórze, Rumunii, Mołdawii, Macedonii, Słowenii, Serbii i Węgrzech najczęściej dostają kwiaty. Czasami prezenty ofiarują swoim pracownicom również pracodawcy. Często obdarowane przez swoich uczniów zostają nauczycielki.
W krajach jak Portugalia czy Rumunia, częste jest, że noc 8 Marca grupy kobiet świętują na obiadach i przyjęciach „tylko dla pań”
W Polsce święto było popularne w okresie PRL. W latach 80. do popularnych podarunków dołączyły kwiaty. Początkowo ofiarowywano goździki, a później tulipany.
Dziś jednak bardziej leniwi panowie wymigują się od świętowania 8 marca twierdząc, że to święto komunistyczne, jednak znaczna większość mężczyzn obdarowuje swoje kobiety najróżniejszymi prezentami.
Ciekawostką jednak jest to, że w Tunezji święto kobiet obchodzone jest 13 sierpnia, tak więc miłe Panie w Polsce dostaniemy tulipany 8 Marca, a 13 sierpnia możemy na wakacjach dostać kaktusa

Tym razem mamusia herbatki się napije, ponieważ  5 marca  jest obchodzone w  Polsce jako Dzień Teściowej.

Ze źródeł historycznych wiadomo, że święto zostało ustanowione w  80 latach XX wieku. Pierwszy raz Dzień Teściowej był obchodzony we  Francji.

Powstało na wyraz szacunku i wdzięczności synowej lub zięcia wobec teściowej lub świekry za ich obecność, zainteresowanie i pomoc w wychowaniu dzieci, utrzymaniu wspólnego gospodarstwa domowego, rozwiązywaniu problemów itp.

Jakiekolwiek są relacje rodzinne u Was drogie Panie i drodzy Panowie  to pamiętajcie o tym by 5 marca okazać więcej uczuć teściowej, bo przecież zawsze jest jakiś „Sposób na teściową”