Dawniej nasze babcie, aby zdobyć lekarstwa, nie odwiedzały aptek. Zaglądały często na stragany, bo tam znajdowały wszystkie witaminy i naturalne sposoby leczenia. Warto brać z nich przykład. Stosując naturalne sposoby oszczędzamy czas, bo nie trzeba stać w kolejce do lekarza.

W portfelu mamy więcej, bo warzywa i owoce są tańsze, niż zrealizowanie recepty. A co najważniejsze, nie trujemy się tą całą chemią z farmaceutyków, tylko dajemy naszemu organizmowi wartość odżywcze.

Zaglądając na stragany, czy to sklepów zielarskich warto zaopatrzyć się we wszelkie składniki potrzebne do zrobienia domowych syropów. Składniki niewiele kosztują, mamy pewność, że są zdrowe i łatwo z nich przyrządzić leczniczą miksturę.

Oto kilka przykładów domowych syropów:

1. Syrop z cebuli i miodu (na przeziębienie): 2 średnie cebule należy pokroić w kostkę i zalać 1/2 szklanki płynnego miodu (lipowy lub spadziowy). Następnie odstawić na noc. Rano dolać szklankę letniej, przegotowanej wody i odstawić jeszcze na kilka godzin. Przecedzony syrop najlepiej przechowywać w lodówce w ciemnym szkle. Syrop należy pić po posiłkach.
2. Syrop z chrzanu i buraków (na kaszel): Wycisnąć sok z korzeni chrzanu (20 dkg) i buraków (30 dkg). Dodać 1/2 litra płynnego miodu i sok z jednej cytryny. Wymieszać i odstawić na jeden dzień, przechowywać w lodówce.
3. Syrop z czosnku (na grypę): Zmiażdżyć 12 ząbków czosnku i zalać 1 szklanką chłodnej, przegotowanej. Dodać sok z połówki cytryny  i 2 łyżki płynnego miodu. Wymieszać i zamknąć, a następnie wstawić do lodówki na 2 dni. Po tym czasie należy przecedzić przez gazę i przechowywać w lodówce.

Życzę powodzenia w tworzeniu własnych domowych mikstur i oczywiście, żeby poszło na zdrowie. Jeśli macie jakieś swoje sprawdzone metody, to podzielcie się z nimi w komentarzach. Smacznego

Nie sztuką jest branie leków przepisanych przez lekarza, gdy już nas rozłożyło. Najważniejsze, to dbać o odporność przez cały okres, kiedy jesteśmy najbardziej narażeni na infekcje. Regularnie wspomagać nasz organizm i dbać o kondycję.

Oczywiście życie pędzi, praca, dom, dzieci i nie zawsze jest na wszystko czas, żeby przyrządzić leczniczą miksturę, a potem jeszcze pamiętać ile i kiedy brać. Efekt wtedy jest murowany. Ale i na to jest rada. Są sposoby, żeby pozbyć się przeziębienia szybko, tanio i skutecznie.

Warto jeść warzywa i owoce, najlepiej surowe. Produkty te zawierają witaminy i mikroelementy, dzięki czemu wspomagają leczenie. Spożywane codziennie wspomagają nasz organizm do obrony przez wirusami. I tak oto:

• Papryka, dynia, jak i nabiał, jaja, wątroba zawierają wit. A, dzięki czemu poprawiają funkcjonowanie układu odpornościowego oraz dbają o błony śluzowe. Dobrze nawilżone utrudniają wtargniecie zarazkom do organizmu.
• Cytrusy, natka, brokuły, papryka zawierają wit. C. Mobilizuje organizm do walki z wirusami i zapobiega stanom zapalnym. Dodatkowo ułatwia przyswajanie żelaza.
• Zielone warzywa, pestki dyni i słonecznika oraz ryby zawierają Cynk, który wzmacnia odporność organizmu, osłabia stany zapalne i przyspiesza zwalczanie infekcji. Bierze również udział w regeneracji tkanek i łagodzi alergie.
• Brokuły, szpinak, natka, fasola oraz czerwone mięso zawierają Żelazo. Dzięki nim układ immunologiczny jest stymulowany do walki z zarazkami. Zwiększają się siły witalne poprzez doprowadzanie tlenu do wszystkich komórek ciała.

Oprócz warzyw i owoców spożywanych w gotowej formie, dobrze jest przyrządzić sobie kilka zdrowotnych mikstur. Jedną z nich może być nalewka. Mają przeróżne działania i smaki. Oto kilka przepisów:

- nalewka z jałowca (mocno rozgrzewająca) najlepsza na przemarznięcie. Należy ją pić po 1 kieliszku. W skład wchodzi 50dkg jagód jałowca i 1 l wytrawnego, białego wina. Oczyszczone jagody należy rozgnieść i zalać winem. Powoli doprowadzić do wrzenia. Następnie przelać do słoja i odstawić na 4 dni. Po tym czasie można przefiltrować do butelek.

- nalewka imbirowa z miodem (chroni przed wirusami) stosowana w sezonie przeziębień i grypy. Stosować 2 – 3 razy dziennie po łyżeczce. W skład wchodzi 0,5 l płynnego miodu, 1 łyżka startego świeżego korzenia imbiru, skórka z 1 cytryny i 0,5 l wódki. W słoju należy wymieszać składniki, a na końcu zalać wódką. Miksturę odstawić ciemne, ciepłe miejsce na okres miesiąca. Po upływie czasu przefiltrować  i przelać do butelek z ciemnego szkła. Zamknięte odstawić znów na miesiąc w chłodne miejsce.

- nalewka z czarnego bzu (działa napotnie) w czasie rozbicia pić 30 – 40 kropli 3 razy dziennie rozcieńczone z wodą. W skład wchodzi 1 kg owoców czarnego bzu i 0,5 l wódki. Oczyszczone owoce przesypać do słoja i zalać wódką. Przykryte gazą odstawić w ciepłe miejsce na 2 tygodnie. Od czasu do czasu należy potrząsać słojem. Po upływie czasu przefiltrować i rozlać do butelek.

- nalewka z piwa i chrzanu (wzmacnia organizm) silnie działa bakteriobójczo i ma dużo witaminy C. Najlepiej pić przez dłuższy okres czasu (2 – 3 tyg.) po pół szklanki dziennie. W skład wchodzi  1 duży korzeń chrzanu i litr ciemnego piwa. Obrany korzeń zetrzeć na tarce o drobnych oczkach i przełożyć do słoja, następnie zalać piwem. Zamknięte naczynie odstawić na 2 dni w ciemne, chłodne miejsce, czasami potrząsnąć. Przechowywać w ciemnych butelkach i chłodnym miejscu.

Są również produkty uznawane za „naturalne antybiotyki”. Dostępne, niedrogie i skuteczne. Dzięki temu mamy większą szansę w walce z chorobą.

• Czosnek jest najsilniejszym naturalnym antybiotykiem. Niszczy bakterie, wirusy i grzyby. Leczy przeziębienie i grypę oraz podnosi odporność. Jednak trzeba pamiętać, że tych właściwości nie posiada czosnek z Chin!
• Cebula ma działanie bakteriobójcze i uodparniające. Hamuje rozwój infekcji w drogach oddechowych.
• Propolis (kit pszczeli) ma silne działanie bakteriobójcze i przeciwwirusowe. Bardzo dobry przy obniżonej odporności.

Dzięki stosowaniu dorywczych sposobów przeciwko infekcjom możemy dłużej cieszyć się dobrą formą. Wzmacniają one nasz organizm, poprawiają kondycję i uodparniają. Dobrym sposobem jest spożywanie syropów własniej roboty, o czym niebawem.

Bólowi gardła bardzo często towarzyszy chrypka. Jest to skutek podrażnienia lub zapalenia krtani. Zwykle mija, gdy wyleczymy gardło, ale zanim to nastąpi trzeba ją nieco złagodzić. Sposobem babuni jest nagrzewanie gardła poprzez okład z ziemniaków.
Okład jest łatwy w przygotowaniu. Wystarczy tylko zagotować ziemniaki, rozgnieść i zawinąć je w lniany ręcznik. Następnie przyłożyć do gardła i owinąć szalikiem. Pozostawić do wystygnięcia.
Uwaga: Należy zachować ostrożność i nie przykładać bardzo gorącego by nie poparzyć się.

Inne  znane   sposoby to płukanki z soli morskiej. Pół łyżeczki soli rozpuścić w szklance letniej wody i płukać przez kilka minut. Dobrym sposobem na załagodzenie objawów bólu gardła jest syrop miodowo-cebulowy. Obraną cebulę posiekać  i zmieszać z dobrym miodem. Kawałeczki cebuli powinny być w całości przykryte miodem. Pozostawić na noc. Następnie zażywać syrop w kilku dawkach dziennie – jednorazowo łyżkę stołową.                          Przy bólu gardła pomagają również  zioła takie jak: anyż, koper włoski, rumianek, szałwia i tymianek – jako herbata lub w formie tabletek do ssania. Szałwię i Tymianek można stosować również  do  płukanek.

Bardzo ważne jest spożywanie  dużej ilości płynów przy bólu gardła w celu wypłukania zarazków z organizmu – ciepłe herbatki czy ciepłe mleko z miodem działają delikatnie łagodząco i przynoszą wyraźną ulgę.

Nie należy do końca ufać metodzie  ” lody na ból gardła”  zwłaszcza jeśli pojawiła się gorączka. Pamiętajmy też, że jeśli objaw nie minie po dwóch dobach najlepiej zgłosić się  do lekarza, być może nawet laryngologa.

Wyniki badań sugerują, że długotrwała ekspozycja na hałas wywołuje stres, który zwiększa ciśnienie krwi i powoduje zmiany w poziomie cholesterolu. Te zmiany mogą prowadzić do rozwoju choroby serca. Niestety nie można dokładnie określić jaka dawka hałasu szkodzi zdrowiu serca, ponieważ każdy człowiek inaczej reaguje na te same odgłosy np. czyjaś gra na pianinie może być drażniąca, pomimo niskiego poziomu hałasu a bardzo głośna opera może sprawiać przyjemność.

Zaczyna się już u nastolatek

Na rozwój raka szyjki macicy wpływa wiele różnych czynników. Istnieje wyraźny związek między aktywnością seksualną kobiety a ryzykiem powstania stanu przedrakowego lub raka szyjki macicy.

Wcześnie rozpoczęte współżycie seksualne i zmiany partnerów ułatwiają infekcje wirusem karcinogennym, przenoszonym drogą płciową. W wielu przypadkach jest on właśnie odpowiedzialny za raka szyjki macicy.
Wirus HPV odpowiedzialny za raka szyjki macicy

Rok, maksymalnie dwa. W większości wypadków, po upływie najwyżej dwóch lat, organizm samoczynnie wyeliminuje zakażenie wirusem HPV. Jest to jednak aż za dużo czasu, aby zarazić partnera. Jeszcze gorzej, gdy układ odpornościowy jednak nie poradzi sobie z HPV. Powikłania są niebezpieczne i trudne do wyleczenia.

Zakażenie wirusem HPV błon śluzowych może przebiegać w postaci bezobjawowej, subklinicznej i klinicznej. W klinicznym przypadku zakażenia, gołym okiem widoczne są brodawki. Infekcję utajoną można wykryć wyłącznie przez wykonanie testu na obecność DNA HPV.

Objawy są rożne w zależności od typu wirusa HPV, którym człowiek został zakażony;

* całkowity brak objawów
* kłykciny kończyste sromu, pochwy i okolic szyjki pochwy oraz na zewnętrznych narządach płciowych w rejonie odbytu i sporadycznie cewki moczowej (1-3% przypadków)
* stany przedrakowe szyjki macicy (dysplazja, CIN1-3), aż do raka szyjki macicy
* śródbłonkowa neoplazja sromu (brodawki, choroba Bowena), aż do raka sromu i raka brodawkowatego (Buschke-Löwenstein).
* okołoodbytnicze (PAIN) i odbytnicze śródbłonkowe neoplazje (AIN) aż do raka inwazyjnego
* brodawczak krtaniowy u nowonarodzonych dzieci i noworodków (typ 12. wirusa)

W miarę jak dochodzi do rozwoju choroby, kobiety zauważają jeden lub kilka z poniższych objawów:

* Nietypowe krwawienie z pochwy;
* krwawienie, które pojawia się pomiędzy regularnymi krwawieniami miesięcznymi;
* krwawienie po stosunku, prysznicu lub badaniu ginekologicznym ;
* krwawienie miesięczne, które trwa dłużej i jest bardziej obfite niż zwykle ;
* krwawienie po menopauzie ;
* Obfite upławy z pochwy ;
* Ból w podbrzuszu ;
* Ból podczas stosunku.

Typy wirusa o niskim potencjale onkogennym odpowiedzialne są za powstawanie łagodnych zmian określanych jako kłykciny kończyste. Zalicza się je do zmian nie wykazujących cech nowotworowych. Typy HPV obdarzone wysokim potencjałem onkogennym najczęściej prowadzą do rozwoju raka szyjki macicy (ponad 90%). Odpowiedzialne są one również za powstawanie raka odbytu, sromu, prącia, pochwy oraz wielu typów raka jamy ustnej, gardła i krtani (HPV typu 21, 22 i 23).

Kobiety w ciąży. Przeniesienie w okresie okołoporodowym wirusa HPV na dziecko może wywoływać zespół nazywany zespołem RRP (zespół brodawczakowatości układu oddechowego) odpowiedzialny za przeciągłą chrypkę lub zmiany utrudniające oddychanie.

W jaki sposób rozpoznaje się raka szyjki macicy?

Badanie cytologiczne tzw. test Pap (zwany również rozmazem Pap) jest prostym badaniem – zazwyczaj przeprowadzanym w gabinecie lekarskim lub w klinice – które pozwala na wykrycie atypowych komórek w obrębie szyjki macicy.Badanie cytologiczne wykrywa zmiany w obrębie szyjki macicy, zanim nabiorą one charakteru nowotworowego.

W jaki sposób można leczyć raka szyjki macicy i stany przedrakowe?

Istnieje wiele metod leczenia zmian rakowych i przedrakowych w obrębie szyjki macicy. W każdym przypadku wybór najbardziej odpowiedniej metody zależy od decyzji kobiety i jej lekarza prowadzącego.

Rak przedinwazyjny (Stadium 0 – Carcinoma in Situ) – w stadium, w którym proces nowotworowy ograniczony jest jedynie do nabłonka i nie przekracza błony podstawnej , możliwe są następujące metody leczenia:

* Chirurgia laserowa
* Kriochirurgia
* Usunięcie zmian za pomocą pętli elektrycznej (LEEP) wycina się
* Chirurgiczna konizacja

Stadium inwazyjne (Stadia 1- 4 ) – Kiedy rak przekracza błonę podstawną nabłonka i nacieka głębsze tkanki szyjki macicy a także narządy sąsiadujące z macicą. W tych stadiach możliwości leczenia są następujące:

* Radioterapia
* Chemioterapia
* Histerektomia
1) Prosta histerektomia – usunięcie zmiany nowotworowej, szyjki macicy i trzonu macicy
2) Radykalna histerektomia – usunięcie szyjki i trzonu macicy, części pochwy i okolicznych węzłów chłonnych

Jak można zapobiegać rozwojowi raka szyjki macicy?

Zapobieganie rozwojowi raka to przede wszystkim regularne wykonywanie badań przesiewowych u kobiet za pomocą badania cytologicznego. Kobieto raz w roku na urodziny zrób sobie prezent w formie badania cytologicznego.

KOBIETA POWINNA REGULARNIE WYKONYWAĆ BADANIE CYTOLOGICZNE

Rybią łuskę genetyczną można podzielić na cztery grupy:

* rybia łuska zwykła,

* rybia łuska jeżasta,

* rybia łuska o dziedziczeniu sprzężonym z płcią,

* erytrodermia ichtiotyczna.

Każda z powyższych odmian może dotyczyć tylko skóry lub współistnieć z innymi zaburzeniami rozwojowymi.

Rybia łuska zwykła

Rybia łuska zwykła jest najczęstszą postacią choroby, pojawia się u 1 na 650 osób. Dziedziczona jest w sposób autosomalny dominujący. Oznacza to, że do ujawnienia się choroby wystarczy przekazanie tylko jednego genu, decydującego o wystąpieniu schorzenia, od jednego z rodziców. Ponieważ dziedziczenie wielu schorzeń i cech nie zależy zwykle od obecności tylko jednego konkretnego genu, ale od nałożenia się jednocześnie i genów, i wielu innych okoliczności, rybia łuska zwykła może występować w bardzo różnym nasileniu w jednej rodzinie. Zwykle, chociażby w postaci poronnej (szczątkowej), ujawnia się w każdym pokoleniu. Choroba występuje jednakowo często u obu płci.

Po urodzeniu skóra noworodka jest prawidłowa, bez żadnych widocznych zmian. Pierwsze objawy choroby pojawiają się między 3. miesiącem a 4. rokiem życia. Łuski są drobne, białawe i pierzaste. Zmiany mogą obejmować całą skórę bądź tylko powierzchnie wyprostne kończyn. Nigdy nie umiejscawiają się w dołach pachowych, pachwinach, zgięciach łokciowych i podkolanowych. Chorobie towarzyszy rogowacenie mieszkowe (często określane jako tzw. gęsia skórka) oraz nadmierne rogowacenie wewnętrznych powierzchni dłoni i stóp. Te dwa ostatnie objawy występujące w postaci izolowanej (tzn. jako jedyne objawy choroby) pozwalają rozpoznać poronną postać choroby.

Rybia łuska zwykła często przebiega z atopowym (alergicznym) zapaleniem skóry. Schorzenie zwykle łagodnieje z wiekiem. Samoistna poprawa następuje także w miesiącach ciepłych i wilgotnych.

Rybia łuska jeżasta

Rybia łuska jeżasta jest też dziedziczona w sposób autosomalny dominujący, tzn. tak jak rybia łuska zwykła. (Nie ma danych o częstości występowania). Często współistnieje z erytrodermią ichtiotyczną. Może także występować jako samodzielna jednostka chorobowa. Zmiany obejmują niewielkie powierzchnie skóry, przybierają postać brodawkowatych i rogowaciejących wyrośli o linijnym lub drzewkowatym kształcie. Ograniczone do niewielkich powierzchni postacie rybiej łuski jeżastej można leczyć chirurgicznie (np. elektrochirurgicznie) w celu uzyskania efektu kosmetycznego.

Rybia łuska sprzężona z płcią

Objawia się tylko u osób płci męskiej i dotyczy 1 na 6000 osób. Gen decydujący o jej wystąpieniu zlokalizowany jest w chromosomie płciowym X. Kobiety są jedynie przenosicielkami, a same nie chorują. Objawy tej odmiany rybiej łuski występują już w chwili urodzenia. Łuski są duże, brunatne, wielooczne. Zmiany obejmują skórę całego ciała, także doły pachowe, pachwiny oraz zgięcia łokciowe i podkolanowe. Chorobie nie towarzyszy rogowacenie mieszkowe i nadmierne rogowacenie dłoni i stóp, ani też atopowe zapalenie skóry.

Rybia łuska sprzężona z płcią nasila się z wiekiem. Mogą też wystąpić zaburzenia: narządu wzroku (zapalenie rogówki, zaćma), narządu ruchu (zaburzenia rozwojowe chrząstek i kości, zaniki i niedorozwój mięśni), słuchu (głuchota), ośrodkowego układu nerwowego (skurcze mięśniowe, opóźnienie rozwoju umysłowego) oraz płodności.

Erytrodermia ichtiotyczna

Erytrodermie ichtiotyczne dziedziczy się w sposób autosomalny dominujący lub ustępujący (w zależności od odmiany erytrodermii). Są to schorzenia, które ujawniają się już w chwili urodzenia. Ciężkie postacie mogą powodować śmierć noworodka w pierwszych dniach życia, a nawet obumarcie płodu jeszcze w łonie matki. Dzieci obarczone tym schorzeniem rodzą się przedwcześnie. Ich skóra w całości pokryta jest nawarstwieniami rogowymi, które pękają. Dziecko wygląda jak w pancerzu. Noworodki mają często zniekształconą twarz: wywinięte powieki i wargi, spłaszczony nos, zniekształcone uszy, ponadto przykurczone oraz zniekształcone dłonie i stopy. „Pancerz” utrudnia oddychanie i ssanie.

W niektórych odmianach erytrodermii ichtiotycznej w obrazie chorobowym dominują wiotkie pęcherze (obok erytrodermii i złuszczania). Zwykle ta odmiana rybiej łuski (jeżeli ma stosunkowo łagodną postać i nie doprowadzi do zgonu w okresie noworodkowym) w wieku późniejszym przybiera łagodniejszą postać.

Rybia łuska nabyta

Rybia łuska nabyta (objawowa) charakteryzuje się zmianami podobnymi do zwykłej rybiej łuski. Pojawiać się może w stanach wyniszczenia, zespołach złego wchłaniania, we wrzodziejącym zapaleniu jelita grubego, w chorobach wątroby, niektórych chorobach nowotworowych (dość często w ziarnicy złośliwej). Złuszczanie w nabytej rybiej łusce jest symetryczne, obejmuje także fałdy i zgięcia skórne. Nie towarzyszy jej rogowacenie mieszkowe ani nadmierne rogowacenie dłoni i stóp. Rybia łuska nabyta ustępuje samoistnie po wyleczeniu schorzenia, które ją wywołało. W przypadku nieuleczalności choroby podstawowej stosuje się leczenie miejscowe, jak w rybiej łusce wrodzonej.

Leczenie

Leczenie rybiej łuski jest tylko objawowe. Jak w większości chorób na podłożu genetycznym nie są znane metody pozwalające na usunięcie przyczyny schorzenia. Leczenie może być zewnętrzne bądź doustne. Każdorazowe odstawienie leku powoduje nawrót choroby. Niestety środki, które stosuje się podczas leczenia są obarczone wieloma działaniami ubocznymi, przeciwwskazaniami do stosowania, i wymagają ścisłego reżimu podczas leczenia (przede wszystkim stałe kontrole laboratoryjne i lekarskie, konieczność antykoncepcji ze względu na ich działanie teratogenne). Dlatego też ich dożywotnie stosowanie jest praktycznie niemożliwe. Praktykowane są jedynie kuracje okresowe.

Leczenie miejscowe jest mniej skuteczne i także wymaga systematyczności. Stosuje się maści złuszczające z dodatkiem kwasu salicylowego i mocznika 5-10%, kąpiele z dodatkiem sody lub soli kuchennej o stężeniu 3%. W postaciach rybiej łuski z obecnością pęcherzy zaleca się kremy i aerozole zawierające sterydy.

W żadnym razie nie można uznać iż dzieci z ADHD rodzą się z nieprawidłowej ciąży.

Z wielu badań wiemy iż, niektóre dzieci były już w łonie matki niespokojne, a następnie już od pierwszego dnia życia bardzo absorbujące i wymagające. Niektóre matki dzieci, u których rozpoznano w późniejszym czasie ADHD w czasie ciąży piły alkohol, paliły papierosy a czasem nawet brały narkotyki, ( z odpowiednimi konsekwencjami nie tylko psychicznymi).

Na dzień dzisiejszy nadal nie ma określonych wyników badań dotyczących istnienia określonych zachowań wzorców u niemowląt i małych dzieci z ADHD.

Objawy

Zaburzenia uwagi (trudności w skupieniu się bez socjalnej motywacji dziecko nie potrafi dostatecznie długo zajmować się danym zadaniem i nie kończy go)

Impulsywność (trudności z dostatecznie długim zapanowaniem nad impulsami emocjonalnymi, werbalnymi i chęcią działania, przez co dziecko nie może przetworzyć ich adekwatnie do własnych doświadczeń i sytuacji oraz dopasować do rzeczywistości).

Nadpobudliwość ruchowa (dziecko ma trudności ze stosownym do sytuacji zapanowaniem nad impulsami i wzorcami ruchowymi).

Jakie pierwsze kroki poczynić gdy…

Gdy już wiemy , że nasze dziecko ma ADHD warto jak najszybciej uzyskać dokument stwierdzający chorobę naszego dziecka. Taki dokument daje nam możliwość farmakologicznego leczenia, a także uzyskania w szkole indywidualnego nauczania. Nasze dziecko nabiera uprawnień dziecka szczególnej troski zamiast dotychczasowego piętna niewychowanego łobuziaka, a my sami jesteśmy traktowani jak rodzice dziecka chorego genetycznie.

Nauczanie indywidualne

Są dzieci które mimo ADHD dają sobie radę w zespole klasowym. Jednak jeśli nasze dziecko już nie daje sobie rady, wtedy należy starać się o nauczanie indywidualne.
Jak załatwić takie nauczanie? Otóż należy się udać do rejonowej poradni psychologiczno – pedagogicznej z orzeczeniem od rejonowego lekarza psychiatry. Takie nauczanie jest bezpłatne. Do podania należy dołączyć zaświadczenie orzekające o chorobie naszego dziecka przez poradnię (o przyznanie indywidualnego nauczania) skierowanego do dyrektora szkoły. Indywidualne nauczanie obejmuje przedmioty podstawowe i dziecko musi otrzymać promocje do następnej klasy o ile jest obecne na przynajmniej 80 proc. zajęć, a w przypadku choroby – na minimum 50 proc. zajęć. Należy zapoznać się z wewnętrznym systemem oceniania szkoły. Drugim warunkiem jest zachowanie się dziecka podczas nauczania indywidualnego. Dziecko jeśli jest w stanie samo pojawia się w szkole na nauczaniu indywidualnym, (oczywiście jeśli to szkole odpowiada).

Z dzieckiem o rozpoznanym ADHD ćwiczy się , pracuje 24 godziny na dobę. Potrzebuje wiele zainteresowania wokół swej osoby.

Pamiętajmy że:
Zgodnie z ustawą o ochronie danych osobowych, dokumenty dotyczące dziecka mogą odbierać jedynie jego rodzice lub inni prawni opiekunowie. Dokumenty mogą, lecz nie muszą być okazywane w szkole. Rodzice sami decydują, czy ujawnienie diagnozy i opinii pomoże czy zaszkodzi dziecku. Oczywiście trzeba dołączyć wymagane dokumenty do podania o przyznanie indywidualnego nauczania.

Dorośli z ADHD

Ogromnym problemem osób dorosłych z ADHD, podobnie jak dzieci i młodzieży, jest to , że inwestując swe uczucia w drugą osobę oczekują 100% wzajemności we wszystkim. Jednocześnie pragną być niezależni i decydować w pełni o sobie, a subiektywnie trudne ewentualnie nudne zadanie działa na nich obezwładniające, współżycie z takim partnerem bywa już na początku trudne.

Jak kobiety z ADHD przezywają ciążę? Otóż istnieją kobiety z nierozpoznaną konstrukcją psychiczną typu ADHD, którą w wyniku odpowiednich wpływów środowiska, inteligencji lub samodyscypliny potrafią dość długo sprawnie kompensować. Dla tych kobiet antykoncepcja jest czymś oczywistym. Kobieta z ADHD winna jest dyscyplinować się, aby o niczym nie zapomnieć i nie popełniać żadnego błędu, pragnąć być akceptowaną przez innych, osiągać swój sukces, tym większe niebezpieczeństwo , iż w przypadku zajścia w ciążę będzie niezwykle skrupulatnie pilnować jej przebiegu. W przypadku choćby niewielkiej nieregularności może szybko zareagować ogromnym niepokojem., zwłaszcza wtedy, jeśli dochodzi jeszcze obawa , że z dzieckiem może być „ coś” nie w porządku. Bywa tak ,że z takich kobiet się podśmiewają nazywając histeryczkami. Z czasem zarzuca się im, że są nadopiekuńcze dla swojego dziecka.

ADD - mają podłoże genetyczne i dotyczą ok. 2% dzieci i młodzieży i są to zaburzenia koncentracji uwagi bez nadruchliwości.

UWAGA !
W Polsce nie prowadzi się badań statystycznych dotyczących ADHD i ADD, toteż opieramy się na opracowaniach zachodnich. Około 70 proc. dzieci właściwie prowadzonych wyrasta prawie całkowicie z tego zaburzenia pod koniec wieku dojrzewania. Natomiast te zaniedbane osiągają niższy od swoich możliwości poziom wykształcenia. Ponadto padają często ofiarą wypadków, w następstwie czego obciążają budżet firm ubezpieczeniowych i instytucji socjalnych.

Zdaniem komisji ds. Bezpieczeństwa Leków można stosować inne środki znieczulające, wyposażone w paracetamol, których jest wiele, a które nie mają żadnego związku z zespołem Reya i są one przystosowane dla dzieci. Zespół Reya wymaga natychmiastowego umieszczenia dziecka w szpitalu. Choroba ta występuje naprawdę bardzo rzadko, ale by do niego nie dopuścić, dzieciom do 12. roku życia nie należy podawać aspiryny, lecz środki przeznaczone dla najmłodszych z zawartością paracetamolu.

W leczeniu zapalenia płuc stosuje się antybiotyki o szerokim zakresie działania, a w późniejszym okresie leczenia antybiotykoterapie celowaną na podstawie antybiogramu oraz leki zmniejszające inne objawy:

* leki przeciwbólowe

* leki przeciwgorączkowe

* leki wykrztuśne i przeciwkaszlowe

W przypadku atypowego zapalenia płuc objawy nie będą tak charakterystyczne i rozpoznanie będzie postawione na podstawie badania radiologicznego lub na podstawie posiewu i badań plwociny.

W leczeniu stosowane będą antybiotyki z grupy makrolidów i tetracyklin.

Wirusowe zapalenie płuc najczęściej jest wywołane przez wirusa grypy, rzadziej przez innego rodzaju wirusy. Leczenie jest objawowe.

Zakażenie
Do zakażeń wirusem dochodzi najczęściej zimą i wczesną wiosną. Rozszerza się drogą kropelkową lub przez ślinę, która może się znajdować na pożywieniu albo przedmiotach. Wirus ma małą zdolność zarażania, więc nie zawsze po kontakcie z chorym dochodzi do zachorowania. Okres wylęgania wynosi 2-3 tygodni, a okres zarażalności zaczyna się 2-6 dni przed wystąpieniem objawów i trwa 7-9 dni po ustąpieniu.

Objawy
Bardzo często (u połowy chorych) nie występują żadne objawy choroby i zakażenie można stwierdzić jedynie przez wykrycie przeciwciał we krwi. Jeżeli dochodzi do objawów to są one następujące:

* złe samopoczucie

* podwyższona temperatura ciała – gorączka

* bóle głowy

* bóle mięśni

* obrzęk ślinianek przyusznych

* zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych

Obrzęk ślinianek powoduje ból przy otwieraniu ust i gryzieniu. Skóra nabrzmiała jest blada, lekko błyszcząca, napięta.

Powikłania
Najczęstszymi powikłaniami są:

* zapalenie ucha środkowego, prowadzące czasem do głuchoty

* zapalenie trzustki

* zapalenie jąder lub jajników

Rzadko występują powikłania neurologiczne.

Leczenie
Objawowe, leki przeciwgorączkowe. W zapaleniu jądra i zapaleniu stawów podaje się kortykosterydy i niesterydowe leki przeciwzapalne. W zapaleniu opon mózgowo-rdzeniowych można podawać leki przeciwobrzękowe.

Zapobieganie
Zalecane jest szczepienie.