Matka , Macierzyństwo – słowa mające moc…

Człowiek z natury jest istotą społeczną, nazywaną przez niektórych wręcz – istotą stadną. Już Arystoteles pisał: „Aby żyć samemu trzeba być bogiem lub zwierzęciem”. Skąd w ludziach taka potrzeba – bycia z kimś, poczucia czyjejś bliskości, odnalezienia ciepła i bezpieczeństwa w drugim człowieku? Odpowiedź tkwi gdzieś w głębi nas, a z całą pewnością znaczną część tajemnicy odkrywa znane nam słowo „przywiązanie”.

Kobiety od zawsze żyły po to, by kochać, by rodzić, aż wywalczyły sobie prawo do rezygnacji z macierzyństwa. Dziś już nie myśli się, iż kobiety w sprawie rodzenia dzieci nie mają i nie powinny mieć nic do powiedzenia, że istnieją jedynie po to, by rodzić, i wszelkie inne pomysły na życie to podejrzane fanaberie. Mając wybór, muszą odpowiedzieć sobie na pytanie, czym dla nich jest macierzyństwo. A jest wiele powodów, dla których kobieta decyduje się na dziecko lub z niego rezygnuje.
Macierzyństwo to przyrodzone dziedzictwo kobiety, jednak czasami bywa darem niechcianym, wtedy to pojawia się szereg trudności w życiu takiej matki.
Niezależnie od tego czy macierzyństwo było zaplanowane czy wynikło w najbardziej nieoczekiwanym momencie to należy pamiętać iż bycie matką to największa nagroda jaką kobieta może otrzymać od życia. Nie oznacza to jednak, iż kobieta-matka to bardziej kobieta niż kobieta-nie matka. Często uważa się, że tak, jednak w rzeczywistości kwestia kobiecości i macierzyństwa nie daje się sprowadzić do liczby urodzonych dzieci.

Bycie matką to nie rozrywka, to ciężka praca wykonywana przez znaczną część kobiet z większą lub mniejszą wprawą, zaangażowaniem i satysfakcją. Jak każda inna praca daje okazję do wzlotów i upadków. Ktoś kiedyś rzekł: „Macierzyństwo to gra, w której tak naprawdę nie wiadomo kiedy zdobędzie się puchar”. Jednak w obrazie macierzyństwa udanego pojawia się druga postać osoby dorosłej – ojciec dziecka, a co się dzieje gdy go zabraknie…?

Macierzyństwo jest szalenie trudnym zadaniem. Czasem – odcinając od świata towarzyskiego i zawodowego – sprowadza jeszcze większą samotność. Decyzja o podjęciu tego zadania w pojedynkę, bez wsparcia ojca dziecka, może się okazać podcinaniem gałęzi, na której się siedzi. W każdym razie ryzyko jest duże. No i która samotna matka zdoła się uśmiechnąć, gdy już usłyszy zadane w końcu pytanie: „Gdzie tata?”, „Dlaczego tatuś z nami nie mieszka?”. Zadając sobie pytanie dlaczego odpowiedzialność macierzyńska ma zawsze ogromny wymiar niezależnie od tego czy jest się matką samotną czy też matką ze szczęśliwym ojcem dziecka odpowiedź tkwi gdzieś głęboko w naszych matczynych sercach, bo tam rodzi się matczyna miłość.